Anderhalf jaar later.

Anderhalf jaar later.

Deze week was ik bij een gespreksgroep van Talking Circle.
Een beweging die tot doel heeft de stilte en het taboe rond sexueel misbruik te doorbreken.
Onder andere het tv programma “Misbruikt” en de beweging “Breaking the Silence” hebben hetzelfde doel.
Het was de eerste keer dat ik met “lotgenoten” kon praten over dit verschrikkelijke misdrijf.
Ik ben zelf niet letterlijk misbruikt maar in mijn ziel verkracht,omdat ik ben gebruikt zodat een ander zich kon vergrijpen aan kinderen.
Ik leefde een huwelijk wat geen huwelijk was maar een wanhopig en radeloos dolen in een doolhof waar steeds de uitgang verlegt werd.
Een machtsspel met als doel dat ik steeds meer ging twijfelen aan mezelf.
De steeds terug komende incidenten met kinderen deden me uiteindelijk zoeken naar de waarheid.
Ik kwam achter vreselijke zaken,waarvan je niet kunt geloven dat het in jou huis,onder jou dak gebeurt.
Toen had ik een keus.
Ik kon doen wat al de anderen die hiervan wisten weg kijken.
Ik kon net doen alsof het niet mijn verantwoordelijkheid was.
Uiteindelijk was dat ook wat mijn omgeving deed.
Wat in zekere zin van me geëist werd.
Zodat iedereen zijn “gewone leventje” door kon leven.
School,familie,kerk…
Ik begon te begrijpen wat een eerdere vrouw met haar kinderen geleden heeft door de uitsluiting en het negeren.
Niemand geloofde haar…ouderling,leraar…nee dat kon niet waar zijn.
Ik werd gewaarschuwd door een rechercheur,ik zou helemaal alleen komen te staan.
Maar ik kon niet meer ontkennen wat er gebeurde.
En nee…ik zou toch zeker door mijn kerk gesteund worden,dat hadden ze belooft.
En ik moest mijn kleinkinderen toch ook beschermen?

Ja,ik had een redelijk comfortabel leventje door kunnen leven.
Kadoot’jes om me om te kopen,en ondertussen mijn mond houden.
Maar dat had nu lang genoeg geduurd!!
Ik brak de stilte.
En moest het 2 x bijna met mijn leven bekopen.
Vervolgens werd ik buitengesloten en genegeerd.
Mijn schreeuwen om hulp werd afgedaan als het hysterische gedrag van een idioot.
Ik ontdekte dat de leugen geloven en leven makkelijker is dan de Waarheid omarmen.
Zelfs door een school met de Bijbel.
Zelfs in een kerk als Jong en Vrij.
Terwijl me toch geleerd was dat de Waarheid vrij maakt…

Zou ik het overdoen?
Ja,ik zou het weer doen.
Ik ben alles kwijt geraakt,maar ik zou het weer doen.
Ik word s’nachts badend in het zweet wakker van de vreselijke beelden in mijn hoofd,maar ik strijd door.
Waarom?
Omdat ik niet kan verdragen dat kinderen worden misbruikt.
Noem me dat maar een idioot,een hysterica,een dramaqueen.
Alles wat ik deed was en is zodat deze man gestopt wordt.
Dat ik dit alleen moest doen was zwaar,loodzwaar.
Maar ik zou deze stap weer doen.
Ik heb bewondering voor anderen die opstaan en de stilte doorbreken.
Ik doorbreek ook de stilte.
Ik hoef daarbij van niemand goedkeuring.
Omdat ik het doe voor mijn kleinkinderen,voor schoolkinderen,voor partners van pedofielen,voor slachtoffers.
En bid dat mijn schreeuw een gezamenlijke schreeuw wordt samen met andere eerst bibberende stemmen.
Deze schreeuw zal steeds duidelijker klinken als we dapper onze verantwoordelijkheid nemen en niet langer weg kijken.

Auteur: tinyonline

Ik word blij van zelf nadenken i.p.v. napraten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s