Oordeelt niet opdat….

Afgelopen week zag ik een documentaire over R.Kelly, een wereld beroemd en bejubeld R&B artiest.
o.a. zijn hit; ‘I believe I can fly’ is in allerlei kerkdiensten een geliefd en favoriet lied geweest.
Deze R.Kelly wordt sinds enkele jaren door een grote groep vrouwen beticht van tijdens hun tienerjaren begaan sexueel misbruik.
In de documentaire verteld één van deze vrouwen een verschrikkelijk verhaal over een roofdier op jacht naar kinderen.

Ook aan het woord komt o.a. een familielid en tante van van één van de jonge slachtoffertjes, een vrouw die door de rest van haar familie genegeerd en buitengesloten is nadat zij hen ging waarschuwen voor haar neef, R.Kelly.
Zelfs toen een video opdook waarin Kelly zichzelf filmt terwijl hij o.a.het kind in de mond plast weigerde men te geloven wat men met eigen ogen zag.
Deze video wordt nog steeds wereldwijd als vermaak verkocht en bekeken.

In de documentaire wordt ook de aanklager geïnterviewd.
Wat hem en mij zo verbijsterd is dat in dit soort situaties de ruimte waarin roofdieren als Kelly hun perverse fantasieën uit kunnen leven door de directe omgeving gecreëerd wordt.
Dit om zich heen verzamelde leger van jaknikkers is zodanig beïnvloed en gemanipuleerd dat men tot het uiterste gaat in het ontkennen en verdedigen van de meest schaamteloos smerige praktijken van een man als R.Kelly.
Zelfs wanneer dit misbruik op video is vastgelegd, blijft men Kelly aanbidden als hun god.
Wanneer Kelly de rechtbank betreed staat een leger van hysterisch gillende vrouwen en meisjes hem als hun idool toe te juichen en aan te moedigen.
Het verhaal van de slachtoffers wordt volkomen genegeerd en zelfs als belachelijke leugens, klinkklare laster en vuilspuiterij bestempeld.
Dit zegt iets over de macht die zo’n roofdier op zijn omgeving uit kan oefenen en het zegt iets van die omgeving zelf.
Dat men daardoor medeverantwoordelijk is voor de schaamteloze goddeloosheid van een dader als R.Kelly wordt stellig ontkend, want de zonde wordt ontkend.
Men zet Kelly op een voetstuk van onaantastbare onoverwinnelijkheid.

Soortgelijke verhalen staan niet op zichzelf.
De geschiedenis leert dat dit soort verhalen zich keer op keer herhalen.
Een man als Michael Jackson wordt ook nog steeds als popidool vereerd en aanbeden.
De lijst namen van o.a. geëerd, gelauwerd en toegejuichte pedofiele roofdieren is ellenlang…

Wat me verbaasd is dat iedereen wel een moreel oordeel durft vellen over bv een moord, maar wanneer het gaat om sexueel getinte misdaden houdt men over het algemeen liever zijn mond.
Dat dit ook onder gelovigen gebeurt verontrust me nog het meest.

Sexuele zonden worden in de Bijbel anders benoemd dan andere zonden, omdat het een zonde tegen het eigen vlees is.
Ons lichaam is geschapen als woning van de Heilige Geest waarom je des te meer begrijpt waarom over deze zonde anders geoordeeld wordt dan iedere andere zonde.
Rom. 1 en 2 zegt dat wanneer God niet als de schepper van hemel en aarde geëerd wordt, de mens overgeleverd wordt aan zijn eigen sexuele driften.
God zelf geeft de ikgerichte mens dus over aan deze zonde…

Is dat niet meteen de reden van het zwijgen ertoe doen wanneer men geconfronteerd wordt met sexuele immoraliteit; het ikgericht denken waarin God geen rol meer speelt?
Of misschien onder veel kerkmensen nog wel een beetje, maar niet als eerste prioriteit in het leven van alledag.
Deze laksheid ten opzichte van een God die zichzelf als losprijs uit de zondemacht doden liet, om zo de relatie met zondige mensen te herstellen heeft tot gevolg dat we zijn gerechtigheid en rechtvaardiging niet aannemen.
Het gevolg dáárvan is dat we altijd onder schuld blijven leven,
het gevolg dáárvan is dat wanneer we geroepen worden de zonde bij naam te noemen het eigen schuldgevoel ons dat belet,
het gevolg dáárvan is dat ook de gemeente van Jezus Christus wordt vervuild door sexuele immoraliteit, zonde tegen het eigen vlees, zonde waarom de Heilige Geest geen inwoning vinden kan in het lichaam van Christus; de kerk.
Een medegevolg dáárvan is dat daders zich ook in de kerk onaantastbaar achten en slachtoffers zelfs daar niet meer veilig zijn waardoor de kerk medeverantwoordelijk wordt voor sexuele zonden op welk vlak ook.
En is dat nou niet precies het doel van Satan; de betekenis van de dood en opstanding van Jezus Christus teniet doen, zodat de kerk geen vrucht kan dragen.

Wanneer we als gelovigen onder het mom van liefde en genade oordelen als de grootste zonde in de gemeente gaan zien, is het Satan gelukt d.m.v. een bijna waarheid, en dus een hele leugen, de gemeente van Jezus Christus vleugellam te maken.
Vanaf het eerste gesprek tussen de slang en de mens is dat altijd al zijn enige trucje geweest; een leugen vertellen die erg veel op de waarheid lijkt.
Daarom is het van levensbelang ons volledig over te geven aan de God van hemel en aarde.
Ons zijn gerechtigheid en rechtvaardiging toe te eigenen en als een beschermende mantel en schild tegen de stormen en aanvallen van deze tijd aan te trekken.
Zijn Woord te bestuderen en wanneer we het niet begrijpen de Heilige Geest vragen ons Gods woord te doen verstaan.

Wanneer we ons de mond laten stoppen onder het voorwendsel; ‘oordeelt niet opdat gij zelf niet geoordeeld wordt,’ is angst onze leidsman en stellen we onszelf júist onder het oordeel.
Deze woorden hebben nl. nog een vervolg; ‘gij die dezelfde dingen doet!’
De sexuele zonde niet benoemen betekent medeverantwoordelijkheid aan die zonde alsof je deze zelf ook begaat.
Het zwijgen ertoe doen laat de zonde voortwoekeren, waarom we de vraag kunnen stellen: ‘is het genade een zondaar in zijn zonde te laten?’
Bovendien, Gods woord is erg duidelijk over degene die in immorele zonden leeft en daarom geen toegang heeft tot het Koninkrijk van God.
Niet omdat u, jij of ik daarover oordeelt, maar omdat hij zichzelf onder het oordeel heeft gesteld.
Wanneer we er op een verkeerde manier vanuit gaan niet te mogen oordelen laten we degeen die zichzelf onder het oordeel heeft gesteld buiten de genade van God.

Juist wanneer we als gelovige de volle betekenis van genade gaan inzien, begrijpen we des te meer hoe die ander genade nodig heeft.
Dan oordelen we niet over de zondige mens, maar spreken we oordeel uit over het oordeel waaronder de zondaar leeft.

Dat betekent dat we de ander wijzen op Gods liefde en genade voor zondaren, zoals we dat zelf in eigen leven zijn gaan ontdekken.
Dan is het dus nodig dat we als gemeente en als gelovigen onderling allereerst zelf niet meer spreken over schuld maar over Genade in de schuldvrije zone.
Paulus zegt in Romeinen 8; ‘Er ís geen schuld voor degenen die in Christus Jezus zijn!’

Wanneer we dat als kerk van Jezus niet alleen belijden maar vooral gaan leven, trekken we de mensen in nood en de wanhopige zondaar aan als een magneet van liefde.
Echte liefde!
We zijn niet geroepen om de ander te overtuigen van zonde, we zijn wel geroepen een levende brief van Jezus’ liefde voor zondaren te zijn.
Wanneer de Heilige Geest ons beweegt is Hij degeen die overtuigd van zonde en gerechtigheid.
In die volgorde.
Willen we ons als kerk laten vullen met die gerechtigheid?
Dan is iedereen welkom omdat we de ander zo graag willen laten delen in die gerechtigheid zodat de kerk een weldadige oase van rust wordt.
Een plek waar het lam neer kan liggen in dezelfde wei als het tot schaap bekeerde roofdier…

Mijn gebed is dat de gemeente van Christus, Jezus leven gaat.

Auteur: tinyonline

Ik word blij van zelf nadenken i.p.v. napraten

One thought on “Oordeelt niet opdat….”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s