Ja Maar…

Over David,de tweede koning van Israel,wordt in de bijbel gesproken als “de vriend van God”
Hij was een man die zich niet schaamde voor zijn emoties.
Hij schaamde zich ook niet om voor de ark van God uit te dansen.
Let wel,voor de ogen van het hele volk!
Zó blij was David met zijn God!

God zelf schaamt zich ook niet om,hoewel er veel ongerechtigheid van David bekend is,zichzelf “vriend” te noemen.
Vriend van David!

Wat ook van David bekend is,hij dode de leeuw en de beer,die zijn schapen roofden toen hij nog herder was in de velden van Bethlehem.
Van zijn volgelingen wordt verteld dat,omdat ze omgingen met David,de gezalfde koning,zij ook menig leeuw en beer gedood hebben.

En dat intrigeert me.
Waarom?
Wel,omdat,wanneer ik getuig van mijn geloof in mijn allersterkste en allerliefste Jezus,vaak het volgende gezegd wordt;”Ja maar…”
(“ja maar”,dan zeg je dat alles wat daarvóór gezegd is,niet waar is.
Dat wat ná het “ja maar” komt,is de waarheid.)

“Ja maar,de duivel is ook erg machtig”
Of”Ja maar,er staat toch in de bijbel dat in het laatste der dagen de duivel rond zal gaan als een briesende leeuw.”(1 Petr.5:8)
Inderdaad,dat staat er!
Dat is de waar!
Alleen,de leugen ( of de waarheid)zit in het woordje;”als”
Áls een briesende leeuw.
Hij doet alsóf hij een briesende leeuw is,en het is hem gelukt om ons als gezalfden van de Heer,te laten geloven dat hij dat ook ís!

Hij heeft altijd hetzelfde trucje,ons groot over hem te laten denken.
Daardoor denken we klein over God.
De mate waarin ik God limiteer tot waar ik Hem begrijpen kan,zó weinig sta ik Hem dan toe te werken in mijn leven.

We kunnen dit omdraaien.
Ik kies ervoor om groot over God,mijn Vader,te denken.
Omdat ik dat geloof,verwacht ik veel van Hem,en ís Hij ook groot.
In die mate sta ik Hem dan ook toe in mijn dagelijks leven werkzaam te zijn,invloed te hebben.

Satan is niet anders dan een overwonnen heerser,die met afgehakte duimen en tenen,naakt door de straten wordt gevoerd,vastgebonden aan de praalwagen van mijn Koning.
Een ontwapende kakkerlak.(Kol.2:15)

Terug naar David.
In navolging van mijn Koning,neem ik het zwaard in handen om de leeuwen en beren,die buiten op mij staan te wachten,te doden!
Omdat mijn Koning de Leeuw van Judah is!
En ik daarom in Hem de gezalfde ben!

Vrijgemaakt

Gisteren was een beetje gekke dag.
Het was zondag,en dat is al speciaal.
Ik mag naar de kerk gaan.
En nou juist dat is voor mij erg speciaal.
Want ik had 2 jaar geleden besloten nooit meer naar een kerk te gaan.
En toch werd gisteren mijn naam genoemd in de afkondigingen.
Ik werd zegenend welkom geheten als nieuw belijdend lid.
In de Gereformeerd Vrijgemaakte Kerk Oegstgeest.

Ja,dat is een wonder.
Dat besef ik maar al te goed.
Dat ik leef is al een groot wonder.
En nu dus toch weer lid van een kerk.
Nadat ik in deze kerk gastlid was geworden besloot ik dit vooral zo te laten.
Die vrijblijvendheid was veilig,dan kon ik zó weer opstappenu wanneer het pijn ging doen!
Want houden van is ook pijn leiden.

Wat ik bij mezelf ontdek is,dat ik die pijn nodig ben.
Omdat ik dan juist besef hoe mooi houden van is.
En ik hou van God,Die mij in deze kerk gebracht heeft.
Dus houd ik ook van deze kerk,en de mensen die ik op zondag en door de week ontmoet.
En heb ik ook pijn…

Al met al,ik ben blij.
Omdat ik ergens bij hoor.
En dat wil ieder mens.
En bij mensen te horen die mijn Vader ook Vader noemen voelt veilig.
In mijn rondzwervend kerkelijk leven ben ik nooit een “achteraan” zitter geweest.
Zowel letterlijk al figuurlijk niet.
Achteraan zitten leidt me te veel af.
Ik zat eens jarenlang op de voorste rij in een kerk.
Bij een ontmoeting na de dienst stelde de dominee zich aan me voor en vroeg me;”is u ook van deze kerk?”
(Hahaha,ik geloof niet dat dat nu het geval is)

Maar ik wil graag “meedoen” in een kerk.
Omdat mijn Vader me hier zegent,en me daarom als een zegen maakt.

Omdat ik merk dat in elke kerk hetzelfde spel wordt gespeeld door satan.
Want hij is ook gek op de kerk.
Op de harten en vooral hoofden van kerkmensen.
Hij zaait daar voortdurend leugens over Jezus mijn allerliefste vriend.
Ook in het hoofd en hart van mij.

Het is als een vogel die rond circelt boven mijn hoofd en probeert daar een nest te bouwen.

Wonderlijk,hoe de Heer in je leven kan werken.
Nóg groter wonder is het wanneer je dat,als persoontje met een eigen wil,ook toelaat.
Want dat is uiteindelijk het allergrootste wonder.

Support

Vanmorgen vroeg fietste ik langs de sportvelden.
Ik bedacht me dat het plezier van kinderen om te gaan voetballen of hockeyen o.i.d. tevens voor ouders een grote opoffering is.
Je vrije zaterdag al vroeg kinderen naar sporten brengen,en aan de zijlijn aanmoedigen…respect.

Dat aanmoedigen is trouwens op veel velden een probleem geworden.
Veel ouders letten er vooral op of de scheidsrechter hún kind niet onterecht een gele kaart uitdeelt.
Uiteraard is jóu kind de beste.

Mijn fantasie nam het over.
Pappa staat ook aan de zijlijn en moedigt mij aan.
En grijpt meteen in wanneer er een gele of rode kaart wordt uitgedeeld aan mij.
Hij vindt mij de beste,uiteraard.
Het kan ook niet anders Hij ziet Zijn Zoon in mij.
En alle gele en rode kaarten zijn aan het kruis door Hem vernietigd.

Die wetenschap maakt dat ik niet anders meer kan dan Papa trots te willen zien.
Het gaat automatisch omdat ik ook zo trots op Hem ben!
Mijn Vader is lekker de alderalderalderbeste!
Dus kom niet aan mij,want dan kom je aan Hém!

Verkiezing

Ik stond nog met mijn voeten
in ’t zand van de woestijn.
Een man kwam mij lokken,
met brood en wijn.

Een fluistering zacht in mijn hart
zijn stem,zo zoet al honing.
Mijn lieveling,mijn duifje,
hier,hier is jou woning.

Kijkend naar beneden,
mijn voeten in het zand.
Begreep ik,ik moest kiezen,
één stap, Het Beloofde Land.

De man,genaamd Yeshua,
hij kwam me tegemoet.
Hij waste zelf mijn voeten,
zoals een dienaar doet.

Nu schoon en rein gewassen,
gedragen in zijn woning.
Bemind mij elke dag,
Yeshua,hij,mijn Koning…

,mijn Koning…

Nieuwe Partij

Plotseling komt er een,volgens mij,geweldig idee,in me op;Ik ga een nieuwe partij oprichten!
Die zou de volgende namen kunnen dragen;

Kostbaarder Dan Je Beseft. KDJB
Rijker Dan Je Beseft. RDJB
Vrijer Dan Je Beseft. VDJB
Verbreed Je Tent. VJT
Stop Met Dat Geneuzel. SMDG
Geen Schuld En Schaamte. GSES

Nu ik het zo opschrijf heeft dat laatste mijn voorkeur.
GSES…als je de letters zonder onderbreking noemt klinkt het als de meest kostbare naam :JESUS
Ja dat wordt het:”GSES

De andere voorstellen zijn dan het partij progamma!
Wat zal de wereld er anders uitzien,wanneer we als mensen die Zijn naam dragen,Christus,dit progamma dagelijks leven.
En wat zal dat aanstekelijk zijn voor onze omgeving!
Iedereen wordt aangestoken door dat vuur!
Het zou een geweldige revolutie zijn!

Het mooie is,die partij bestaat al.
Als Christen hoef je alleen in je hart een stem uit te brengen.
Het rode potlood zit in je gedachten.

Jehova Rapha

Getuigenis

Toen ik hier in mijn nieuwe woonplaats kwam wonen,was dat uiteindelijk omdat ik vluchtte uit een verschrikkelijk situatie.

Als een asielzoeker met een complex PTSS in mijn rugzakje,probeerde ik mijn weg te zoeken in een compleet onbekende woonomgeving.

Het was in het begin vooral veel schreeuwen naar God.

Erg veel schreeuwen!

Fietsend al mijn woede,wanhoop,verbijstering en radeloosheid er uit schreeuwen naar Iemand waar ik ook niet meer in geloofde.

Totdat dezelfde Iemand,die voor mij Niemand was geworden,in mijn hart sprak.

Met een lach in zijn stem vroeg hij: “Wat schreeuw je nou eigenlijk naar Iemand die niet bestaat?”

Ik viel van mijn fiets van het lachen!

Net nog dacht ik dat ik gewoon mijn fiets het kanaal in kon rijden,niemand zou me missen( dacht ik)

Een andere keer fietste ik hier radeloos door het Groene Hart,samen met Degene die tóch niet bestond,toen ik een appje kreeg.

Het was van mijn vriendin die op dat moment juf was in China.

Ze zong een liedje voor mij!

“Jij wordt dubbel dubbel dubbel vergoedt

God weet hoe dat moet”

Deze 2 momenten in mijn fietsrelatie, die ik had met Degene die niet bestond,hebben een keer in mijn denken gebracht.

Briefjes uit de hemel bestaan dus,daar ben ik nu van overtuigd.

Omdat ik toch wel weer graag naar een kerk wilde gaan,kwam ik terecht in een kerk dicht bij mijn huis.

Gelukkig noemde ik Degene die niet bestond weer Vader.

Hij had voor de zoveelste keer bewezen dat ook te zijn.

Híj had me niet Zijn rug toegedraait.

Hij beloofde me te zegenen en me tot een zegen te stellen in die kerk.

Na verloop van tijd bood de voorganger mij pastorale gesprekken aan.

Dat was waar ik om gebeden had,maar toen ik mocht ontvangen kwam er een enorme angst over me.

Zou ik het aandurven me wéér bloot te geven in een kerk?

Juist de plek waar ik het grootste trauma had opgelopen.

Mijn gewonde ziel open leggen bij een voorganger,een man…

Mijn keel kneep dicht van angst.

Jezus sprak weer in mijn hart,

“Ga nu naar,Mijn duifje,Ik Ben het die daar op je wacht”

En dat deed Hij.

Op zeer wonderlijke manier heeft Hij ingegrepen.

Hij heeft me bevrijd uit de gijzeling door het verleden.

De nachtmerries stopten.

In mijn binnenste gebeurden geweldige dingen.

Samen met Hem in de Secret Place besprak Hij zaken met me die een bovennatuurlijke vrede in mijn hart bewerkten.

Deze week had ik een intake gesprek met een psychiater voor Psychotherapie.

Midden in het gesprek keek ze me verwonderd aan.

” in de aanmelding staat dat u behandeling vraagt voor complex PTSS,maar mijn vraag is:wat komt u hier doen?Ik zie een erg gelukkig iemand”

Ik riep spontaan “Halleluja!”

Dat is ook het enige wat ik uit kan brengen.

In diep ontzag mij buigen voor Zijn bovennatuurlijke helingskracht en Hem alle eer geven!

Zijn tedere liefde.

Zijn offer,waardoor ik vrijgekocht ben uit een macht die uit was op mijn vernietiging.

Wanneer Hij me zegt dat het heden en de toekomst in Hem van mij zijn,zegt Hij tegelijkertijd dat het verleden van Hém is.( Romeinen 8:38)

Het is verkocht aan Jezus.

Ik heb er zelf dus ook geen toegang meer toe.

Hij belet mij de toegang met een vlammend zwaard.

Het is nu rechtens van Hem!

Het is bedekt met Zijn bloed.

Ik ben bedekt met Zijn bloed.

Het bloed van Jehova Rapha.

Dans

Ik dans een dans
Jij danst jou dans
Elk,
niet samen.

Ik dans en zoek een gaatje
Jij danst belet mijn gaatje

Je snauwt en grauwt,
Je sart en spot
raak me niet!
Ik raak je!
mijn hemel,oeps,daar ga-je

Jij danst je dodendans
terwijl mijn voeten zweven
en dansen over-leven
ze dansen
overheen.

Daar lig je dan
geveld,verkreukelt
Ik dans de opening
verkneukelt

Je gilt en kermt
Een dodenangst
Een gillen als de hel.
waar slingers hangen uit,en welkom wordt geheten.

Mijn dichtgeknepen mond,
Mijn longen uitgewrongen,
vervullen zich nu vol met Geest
ter nieuwe dans genodigd

Totdat ik jubel,zing en juich
De naam van alle namen
Die ruist langs s’hemels wolkenboog,
eindelijk een samen
in de hoge,
in de hoge,
in de ho-hoge…
In mij een welbehagen.

Zonder mond

Een paar jaar geleden was ik met de man waar ik mee getrouwd was op een Hemels Huwelijks Seminar.

Nou,wie wil nou niet een Hemels Huwelijk?

Omdat het huwelijk wat ik leefde verre van hoe het bedoelt is was,werd ons in de kerk waar ik lid was dit Seminar aangeraden.

En ja,wat verlangde ik naar een Hemels Huwelijk.

Een huwelijk waarin je elkaar omhoog stuwt.

Waar je elk tot bloei komt.

Waar ik mezelf kon zijn.

Waarin ik gewaardeerd werd om alles waarvan hij in verkeringstijd zei,juist dáárom verliefd op me te zijn geworden.

Ik was kleurig,spontaan,anders dan anders.

Vooral,dat ik alles durfde zeggen,vond hij prachtig.

Maar datgene,waarvan hij toen zei dat dat zo leuk aan me was,moest er daarna uit geslagen worden.

Na dat mijn naam in zijn huwelijksboekje stond werd juist mijn mond zijn grootste ergernis.

Die mond moest dicht getimmerd worden.

Dat gebeurde dan ook letterlijk.(tenminste dat probeerde hij)

Wanneer ik mijn mond hield was er niets aan de hand.

Dan kabbelde alles gewoon door.

Ik kreeg cadeautjes om me af te kopen voor de liefdeloosheid en het totaal geen contact hebben met deze voor mij “onbekende man”

Wanneer ik aan hem vroeg waarom hij met me getrouwd was sloeg de stemming om.

Zodra ik het afkoop bos bloemen in radeloosheid en wanhoop over de isolatie en diepe eenzaamheid naar buiten smeet was het “feest”

Dan liep ik daarna met een zwaar opgemaakt gezicht omdat mijn ogen blauw geslagen waren.

Datgene waar mijn mond over zou kunnen gaan praten mocht niet gezien worden.


Wanneer ik ergens met hem liep,en we kennelijk voor iedereen een leuk stel waren,vroeg ik hem vaak:”wie ben jij eigenlijk?”

Ja,voor iedereen waren we een leuk stel.

Andere vrouwen waren jaloers op mij!

Zo’n charmante welbespraakte man!

Ook zo handig!

Overal waar we kwamen vermaakte hij de mensen.

Ondertussen dacht ik ” jullie moesten eens weten hoe hij thuis is.”

“Thuis”,het woord beneemt me nog steeds de adem…

Het was de hel.


We waren op het Hemels Huwelijks Seminar.

Op een gegeven moment kreeg je als stel de opdracht tegenover elkaar te gaan zitten met pen en papier.

Elkaar in de ogen kijkend moesten we de ander tekenen zonder de pen van het papier te halen.

In één lijn tekende je het gezicht van ander.

De achterliggende gedachte is dat je in deze opdracht ontdekt hoe je de ander graag Wil zien.

Daarna lieten we elkaar de tekening zien.

Dit moment heeft me verstomd,ik kon niets meer uitbrengen.

Eindelijk,mijn mond kon geen woorden meer voort brengen.

Er waren alleen nog tranen,woorden die ik niet meer spreken kon,werden tranen.

Hij had me getekend zonder mond!

Zó wilde hij me dus!

Zonder mond.

Ik was getekend,hoe ik het ook zelf beleefde,als ik mijn mond maar hield!

Wat heb ik s’nachts gehuild.

Terwijl de man die mij geen mond gunde naast me in diepe rust was,huilde ik voor de zoveelste keer mijn kussen nat.


Dit alles ging door me heen toen ik deze week een artikel las over elkaar recht in de ogen kijken.

Wat verlang ik naar echtheid,ogen waarin de lichtjes van Jezus branden.

En monden die troost brengen.

Bemoediging en vrijspraak door het offer van Diegene die zó kwetsbaar en transparant was als mens op aarde,totdat er niets meer van Hem over was.

Opdat ik ook kwetsbaar en transparant mag zijn.

En een mond heb die spreken mag.

Zelf bemoedigen mag,woorden van Leven spreken mag.

Ik dóe het ook omdat ik toestemming heb van Hem!

%d bloggers liken dit: