Eredivisie

De KNVB, vreest een doemcenario voor de voetbalsport.
Als gevolg van de crisis constateert de directeur dat het ‘sociale element” en „geluksgevoel” na het stilleggen van de sport een flinke knauw gekregen heeft.
De kas raakt leeg en omdat er al een half jaar geen wedstrijden zijn gespeeld is het niveau van de spelers gedaald.
Ondanks dat er sinds kort weer in de eredivisie gespeeld mag worden is men daarom bang dat supporters aan hun vrije (zon)dag gewend zijn geraakt en inmiddels een andere vrijetijdsbesteding hebben gezocht.

Zondag is ook de dag waarop in allerlei torentjes via klokgelui het volk opgeroepen wordt ter kerke te gaan.
Maar nog eer in de voetbal het spel gestaakt werd, sloot de kerk haar deuren toe.
Terwijl de klokken nog wel luiden stond de dominee, in de hoop dat men zich thuis op tijd voor het schermpje geinstaleerd had, voor een lege kerk te preken.

Maar er mag weer gevoetbald worden, dus mogen we van Mark, Hugo en Ferdinand ook weer naar de kerk!
Zij het dat er alleen een plekje gereserveerd wordt wanneer er niet gelogen wordt over een verkoudheidje, het toegangspoortje bij een graadje hoger geen alarmbellen rinkelen laat, we strikt de pijlen volgen en de aanwijzingen van kerkboa’s zwijgend gehoorzamen, we mogen weer naar de kerk!

Ondanks dat maakt men zich net zoals in de voetbal, zorgen over het feit waarom de anderhalf meter uit elkaar gezette stoelen leeg blijven.
In allerlei artikelen vraagt men zich af wat daar de oorzaak van is en wordt het plan geopperd wegblijvers persoonlijk naar de reden van hun voorheen warmgehouden en nu lege stoel te vragen.

Op zich is dat natuurlijk een nobel streven, je afwezige broers en zussen thuis op zoeken om er achter te komen waarom de kerk leeg blijft.
Persoonlijk word ik er nogal cynisch van…
Want waar was de kerk zelf het afgelopen half jaar?
Waar was de dominee toen in de huizen van eenzamen de stoelen leeg bleven?
Waar was hij/zij toen in ziekenhuizen mensen alleen dood gingen?
Waar was de kerk toen ouden van dagen maandenlang achter hun eigen deuren zaten opgesloten?
Wat deed de kerk met de voorschriften van Jezus over ziekte, samenkomen en gemeenschap, Avondmaal, dopen en lofprijzing?
Was de kerk allert op de tekenen van de tijd en op Jezus vele waarschuwingen en bemoediging niet bang te zijn?

Op de vraag (via mail of telefoon): ‘is Jezus dan voor niets gestorven?’ komt steevast het antwoord: ‘ja maar, corona’
Stikeenzaam klagen over je in de steek gelaten te voelen, juist nu je die kerk zo nodig hebt, wordt beantwoord met: ‘We bidden voor je.’
Een van de voorgangers, zelf regelmatig familiekiekjes en vakantiefoto’s op social media delend, schreef: ‘de ene groep heeft het wat moeilijker dan de andere. Dat is nu eenmaal zo…’

Ik hoor bij die ‘sommigen’ die het met de wereld van nu wat moeilijker dan die dominee heeft, vooral omdat ik nogal wat verlies en rouw te verwerken heb de laatste tijd.
Maar samen met al die andere sommigen ben ik niet meer als Collateral Damage.
Iemand appte nadat ik vertelde van mijn verlies: ‘niet fijn voor je, ik bid voor je.’
Niet fijn nee…
Wat een armoe in de familie van God.

Zelf onderzoeken en vragen stellen betekent in de wereld onherroepelijk het stempel: ‘complotdenker’ opgeplakt krijgen.
Is dat in de kerk anders?
Nee, helemaal niet, wanneer je aanmoedigt de profetieën en Openbaring erop na te slaan ben je ook in de kerk een ‘complotdenker, en legt men je met de tekst dat we de overheid toch gehoorzamen moeten het het zwijgen op.

Wel, ik draag met trots de titel ‘complotdenker.’
Waarom?
Omdat de kerk herinneren aan de voorschriften en beloftes van Jezus, de dood en opstanding van onze Heer en Heiland verkondigen is.
Niets meer en niets minder!
Ik deel deze eretitel met de eerste volgelingen van Jezus.
Toen zij in Jeruzalem de opstanding van hun gekruisigde Heer verkondigden, werd hun na geseling door de overheid en kerk, verboden daarover te spreken.
Maar hun hart was vol van de heerlijke boodschap, dus liep hun mond over!
De kerk beschuldigde hen vervolgens voor het bedenken van allerlei valse complottheorieën…

Inderdaad, als complotdenker’, speel ik trots mijn balletje in de eredivisie van Het Lam.
Maar vaak met tranen van intens verdriet over mijn wangen.
Soms bijna de wanhoop en radeloosheid nabij om het tevergeefs roepen Gods Woord erop na te slaan en zelf onderzoek te doen naar wat er vandaag in de wereld speelt.
Pijn van verdriet om het in de steek gelaten worden door broers en zussen die stiekem ook ‘complotdenkers’ zijn maar uit angst hun mond maar houden…

Temidden van de gesprekken die vaak alleen nog over corona gaan, het kruis omhoog houden, is in een samenleving die het nieuwe normaal als de normaalste zaak van de wereld omarmt, een eenzame positie.
Daar is nog weinig ‘samen’ in te beleven.
En dat doet pijn, heel erg pijn…

Maar heeft Jezus ook dat niet al voorzegd?
‘Alles wat krom is zal recht gepraat worden, wat recht is zal krom gepraat worden.
Ze zullen u in de synagoge opbrengen waar u verantwoording geëist wordt over het uitspreken van Mijn Naam.’
Dat gebeurde; de directe getuigen van Jezus dood en opstanding werden als complotdenkers vervolgd en gedood.
Paulus kreeg het aan de stok met de godsdienstleraars uit zijn eigen volk, hem werd het zwijgen opgelegd, hij werd buitengeworpen en moest vluchten voor zijn leven.
Het is dus altijd al zo geweest.

Bang voor wat er in de wereld gebeurt moedigt Jezus aan;
‘wanneer je deze dingen ziet gebeuren, hef je hoofd dan omhoog, Ik kom je spoedig halen!
Wie overwint zal bekleed worden met witte kleren en Ik zal zijn naam beslist niet uitwissen uit het boek des levens, maar ik zal zijn naam belijden voor Mijn Vader en voor Zijn engelen.

Here Jezus, bekeer de kerk!
Here Jezus, kom spoedig!

De Ideale Wereld

In de aankondiging van een uitzending van Tegenlicht schrijft de VPRO:

“Tegenlicht blikt in deze aflevering vooruit op de wereld in 2025. Een blik voorbij het virus en de daarop volgende crises. Zijn door beleidsmakers en leiders de juiste beslissingen genomen? Hoe ziet een dag in de ideale wereld eruit?

Fundamentele vragen
Het coronavirus heeft ons met de neus op de feiten gedrukt: de manier waarop we nu leven is niet langer houdbaar. Terwijl het virus zich als een vuur verspreidde door onze wereld, kregen we tijd om na te denken en fundamentele vragen te stellen.”

Tot zover de VPRO

Vooral onder het kopje: ‘fundamentele vragen’ worden nogal grote woorden gebruikt.
Er wordt veronderstelt dat het corona virus ons met de neus op het feit heeft gedrukt dat we zó niet verder leven kunnen.
Het over de wereld razend vuur van het virus heeft ons gelukkig net op tijd wakker geschud om onszelf de fundamentele vraag te stellen hoe het nu verder moet?
De suggestie wordt gewekt dat er een vóór crona en na corona is.
In ieder geval is het zo dat de wereld nooit meer hetzelfde zal zijn!

Bij het lezen van deze voor-info flitste het meteen door me heen dat Satan niet erg origineel is.
Ik kon niet anders dan hem spottend zeggen eens iets anders dan een ‘net op de waarheid lijkende leugen’ te bedenken en voor de allereerste keer gewoon eens de waarheid te vertellen.
Maar ach, als na-aper van God en vader van de leugen, kan hij niet anders dan liegen.
En ook nu laat hij zien maar één trucje te hebben; hij maakt ons iets wijs alsof het Gods woorden zelf zijn.

Hoe triest ook, vanaf het Paradijs heeft hij grote successen geboekt met dit trucje.
God had tegen Adam gezegd van alle bomen te mogen eten, behalve die ene boom.
Satan misleidde Eva met de vraag: ‘God heeft zeker gezegd dat jullie van geen één boom eten mogen?’

Met dit vuile trucje probeerde hij ook Jezus te misleiden.
Na Zijn doop in de Jordaan brak de hemel open vanwaaruit de stem van God riep: ‘dit is Mijn geliefde Zoon in Wie Ik een welbehagen heb.’
Na deze geweldige liefdesverklaring leidde de Geest Jezus in de woestijn waar Satan hem verzocht met de vraag: ‘U bent toch de Zoon van God?’
Hij vergat voor het gemak dat ene cruciale woordje; ‘Geliefde.’

Verwarring en twijfel over Gods woorden, leidt af van Gods waarheid: het loon van zonde is de dood.
Jezus geboorte, is als het ware een invasie uit de hemel om de dood teniet te doen en de verloren wereld weer terug te brengen in de handen van haar Maker, de enig ware God en Vader van onze Here Jezus Christus.
Deze geboorte is zo’n belangrijk punt in de geschiedenis dat zelfs onze jaartelling daarop is gebaseerd , we spreken van vóór Christus en na Christus.
Deze Jezus, de Christus, heeft ons Zijn Woord gegeven, Hij is Zelf het Woord.
De Bijbel verteld ons over Zijn komst én Zijn toekomst.
We leven vandaag ‘na Christus’ en vóór Christus wederkomst.
De tijd waarin Jezus ons aanmoedigt waakzaam en niet bang te zijn om wat aan daaraan vooraf over de wereld raast, Hij Zelf heeft immers het vuur van Gods toorn over de zonde geblust.
In het laatste boek Openbaring roept Hij de wereld nogmaals op zich te bekeren vóór het te laat is.

Vandaar dat de makers van ‘Een nieuwe dag’ volkomen gelijk hebben; het kan niet langer zó doorgaan, er móet iets gebeuren!

Maar omdat Satan’s gedrag erg voorspelbaar is, heeft hij zijn oude trucje ten tonele gevoerd: om af te leiden van wat God ons over de tekenen van de tijd heeft aangereikt gaat hij misleiden.
Door middel van een onzichtbare vijand, corona, heeft hij angst en verwarring gezaaid.
Om deze angst de baas te worden moet er nagedacht worden over wat we fout hebben gedaan en hoe we het voortaan beter gaan doen.
Voila, we zijn zelf in staat de ideale wereld te scheppen!

Ten diepste is wat Satan doet een reflectie van zijn eigen angst.
In de dood en opstanding van Jezus is hij immers allang als leugen ontmaskert?
Zijn pogingen ons wijs te maken dat we zelf in staat zijn een ideale wereld te scheppen is alleen maar bedoeld de kracht van het kruis te ondermijnen.
We zullen namelijk nooit in staat zijn het beter te doen en zijn al helemaal niet bij machte een ideale wereld te scheppen.

Gelukkig hoeven we het ook niet zelf te doen!
Als christen hoeven we ons ook niet bang te laten maken door een vijand die allang onder Jezus voeten vertrapt is.
Omdat we het zout der aarde zijn laten ons toch niet foppen door vóór corona/na corona?
In een wereld bevangen door angst zijn we juist nu geroepen het geheimenis van vóór Christus/na Christus te onthullen.
Alleen door en in Hém is de ideale wereld mogelijk, lees maar wat Jezus daarover zegt:

‘Wanneer nu deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog en hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is.’
‭‭Lukas‬ ‭21:28‬ ‭HSV‬‬
https://www.bible.com/1990/luk.21.28.hsv

https://www.vpro.nl/programmas/tegenlicht/kijk/afleveringen/2019-2020/een-nieuwe-dag1.html

Getrouwd

Vooral wanneer het nieuw gevonden huwelijksgeluk na eerder verlies weergeeft, brengen foto’s van een bruiloft een glimlach op het gezicht.
Tenminste, dit was tot voor kort nog het geval…
Vandaag heerst alleen nog verwarring, boosheid, verontwaardiging en woede over trouwfoto’s.
In een op tv uitgezonden debat stelt de Tweede Kamer vragen over deze in iedere krant gepubliceerde foto’s, van het bruidspaar wordt vergelding geëist, de bruidegom wordt gefileerd en biedt huilend van schaamte zijn excuses aan, waarna hij zijn verdere leven zal moeten laten zien dat hij toch echt en echt wel te vertrouwen is…

Over wat voor soort bruiloft foto’s gaat het hier eigenlijk, een stiekem opgenomen drankfestijn, orgie of groepsverkrachting?
Welk verschrikkelijk vergrijp of geheim is op deze afbeeldingen bloot gelegd?

Wel, Grapperhaus, de ontwerper van de 1,5 meter samenleving en daarmee verantwoordelijk voor de handhaving daarvan, heeft op zijn eigen trouwfeest ieder hem zelf vervaardigd gebod met voeten getreden.
De foto’s laten zien dat het inmiddels ook voor Grapperhaus onmogelijk gebleken is nog van ‘samen’ te spreken wanneer de 1,5 meter afstand strikt wordt opgevolgd.
Met zijn geliefden dicht op elkaar geplakt, lachte hij vrolijk naar het vogeltje, schudde felicitatie handen en als klap op de vuurpijl waagde hij het zelfs zijn eigen schoonmoeder op de wangen te kussen!
De pers smult ervan en terecht of onterecht, men is boos.
Temeer omdat deze zelfde Grapperhaus voor feest vieren, handen schudden en wangen zoenen, forse bekeuringen uitdeelde aan het gewone volk.

Maar eerlijk, is dit het echte probleem?
Hoe heeft het zo ver kunnen komen dat het nieuws van vandaag de dag gevuld is met talloze vermeldingen van overtredingen en boetes voor normaal menselijk gedrag zoals elkaar aanraken?
Nou daarom; omdat het coronavirus ‘heerst.’
Om die reden hebben we onszelf en elkaar verbannen tot de veiligheid van onze eigen 1,5 meter net zoals vroeger de melaatse uit de samenleving verbannen werd.
Toen had de melaatse een ratel en was bij naderend gevaar van nabijheid verplicht ‘onrein, onrein’ te roepen, nu hebben we een digitale pieper die automatisch waarschuwt voor naderend onheil van aanraken, handen schudden en kussen.

Het Paradijs had geen enkel alarm, zelfs niet om de naaktheid van Adam en Eva.
Er heerste volmaakte vrolijkheid en plezier tussen God en mens.
Maar Satan heeft een bloedhekel aan plezier en gooide roet in het eten door de mens te misleiden God te wantrouwen.
Adam en Eva zetten hun tanden in de verboden vrucht en van toen af besmet met het zondevirus aten ze de hele schepping onder het oordeel van de zonde.
Of dat nou in je blootje is of dik aangekleed, met het zondevirus kwam er schuld en schaamte over frank en vrij plezier maken.
Aanraken, zoenen en seks verloren hun onbevangen spontaniteit aan achterdocht, argwaan en beschuldiging.
Het 100% dodelijk zondevirus verwijderde ons onoverbrugbaar van God en elkaar.
Gelukkig heeft God het niet zo gelaten, Hij ontwikkelde een geweldig vaccinatieprogramma.
Voor iedereen die zich laat injecteren met het reinigend bloed van Jezus is het weer mogelijk vrije omgang met God te hebben.

Satans’ beste kunstje is de mens te misleiden tot blindheid voor het enig echte probleem; zonde.
Deze misleiding zie je o.a. in de berichtgeving rond Grapperhaus’ overtreding van zijn eigen bedachte 1,5 meter maatschappij.
Niet het kussen van wie ook maakt ons ziek, we zijn zonder uitzondering al vanaf onze geboorte ziek en dodelijk besmet met het zondevirus.

Wat een verspilling van kostbare genadetijd wanneer er Kamervragen gesteld moeten worden over het omhelzen van elkaar.
Het belangrijkste agendapunt op welke vergadering dan ook, zou het reinigend en bevrijdend bloed van Jezus Christus moeten zijn.
Hoe God lief te hebben boven alles en de naaste als onszelf, zou in iedere kamer onderwerp van gesprek moeten zijn.
Wereldwijde nieuwsbulletins zouden gevuld moeten worden zondaren op roepen zich te bekeren tot de God van hemel en aarde.
De kranten zouden bol moeten staan met informatie over het vaccinatie-programma van Jezus, het enige medicijn dat ons beschermd tegen de misleiding van Satan.
Ieder protocol zou gericht moeten zijn de pijlen te volgen naar het bordes op Golgotha, dé plek waar het feest van de bevrijding van schuld en schaamte beginnen kan!

Door eeuwige liefdesbanden aan elkaar vastgeplakt heffen we daar schaamteloos het tot de rand gevulde vreugdeglas op het Lam dat geslacht werd om de zonde van de wereld weg te nemen.
Zonder schaamte en angst gesnapt te worden door boa’s en paparazzi laten we ons op dat bordes door iedereen de wangen broederlijk nat kussen.

Besmetting met een virus is onmogelijk, Jezus heeft elk virus de kroon ontnomen!
Op het feestje bang zijn voor een aantekening in ons strafblad is ook niet nodig, Vader God heeft immers elke aanklacht al aan het kruis genageld?
Angst voor alsnog een dikke boete?
Compleet overbodig; die heeft Jezus allang betaald.
Het is volbracht…

Zere beentjes van de vloer.

Gistermiddag wilde ik een stukje gaan fietsen.
Vlak voor mijn huis liep een oude mevrouw met een rollator, ik schat haar zo rond de 85 jaar.
Omdat ik haar niet wilde hinderen wachtte ik met opstappen en bleef achter haar lopen.
Ze keek een paar keer achterom en ik zei haar: ‘rustig aan mevrouw, ik heb alle tijd.’
Maar het was niet dat ze zich door mij opgejaagd voelde, ze had gewoon behoefte aan een praatje.
Ze hield in en wachtte tot ik naast haar liep.
‘Ik kan er net zo goed niet meer zijn mevrouw,’ zei ze me huilend.
‘Kijk dan’
Ze wees me haar onderbeen.
Ik zag hoe op de dunne doorzichtige huid provisorisch 2 lappen pleisters waren geplakt.

Wat was het geval?
Met tranen in de ogen vertelde ze me zojuist vlak vóór de supermarkt gevallen te zijn en dat niemand haar had opgeraapt.
Nadat ze zelf overeind gekrabbeld was en thuis de pleisters had geplakt ging ze nu naar de dokter.
‘Ik zie dat u vooral heel erg verdrietig bent, klopt dat mevrouw?’ vroeg ik haar.
‘Ik vind er echt niks meer aan, ze laten je zo liggen, want we moeten afstand houden en mogen elkaar niet meer aanraken.
Ik had liever maar gewoon gelijk dood gegaan mevrouw.
Mijn achterkleinzoon is vandaag jarig, maar ik mag niet op visite komen, ik zie niemand meer, zoals de wereld nu is, heb ik nog nooit mee gemaakt.
Wat vind u daar nou van mevrouw?
Vindt u het nog leuk?’

Of ik het nog leuk vind?
Nee, ik vind de wereld helemaal niet meer leuk, ik vind de wereld eng en onveilig.
Iedereen loopt vooral in zijn eigen cocon, en oh wee als je te dichtbij komt.
Wanneer je in de supermarkt iets uit hetzelfde schap als de ander wilt pakken, krijg je boze blikken of de ander stapt demonstratief achteruit.
De vuurspuwende ogen net boven de rand van een zwarte mondkap verraden hoe dit de mensen zijn die met plezier de kliktelefoon zullen bellen wanneer de buren meer dan 6 personen op bezoek hebben.
Voortdurend op m’n hoede trek ik me zelf ongewild ook meer en meer terug in mijn cocon, bang om mijn eigen gedachtes uit te spreken.
Het lijkt soms alsof zelfs dat niet meer mag, zelf denken.
In ieder geval heeft ervaring me de laatste tijd geleerd heel voorzichtig te zijn gedachtes uit te spreken omdat een andere mening dan die van de mainstream vriendschappen kost.
Terwijl ik nou net zo’n behoefte heb de Bijbel erop na te slaan en bemoediging te zoeken in wat de Schrift ons te zeggen heeft over de tijd waarin ik leef, is het met medechristenen ook steeds meer op eieren lopen.

Dus antwoordde ik voorzichtig, want je weet maar nooit of ik haar wel goed begreep; ‘nee mevrouw, ik vind het ook niet echt meer leuk.’
Acht, toen ineens begon de zon te schijnen en m’n hart deed een vreugde sprongetje!
‘Het is dat ik gelovig ben mevrouw,’
Dat zei ze, ‘het is dat ik gelovig ben…’
‘Ik ook, ik geloof ook, ‘antwoordde ik haar, ‘en ik zie er zo naar uit dat de Here Jezus ons op komt halen!’
En toen begon ook voor dit oude zusje de zon te schijnen en deed ook haar hart een vreugde sprongetje.

Één dezer dagen ga ik haar opzoeken en dan gaan we het vast en zeker over onze grote Broer hebben!
Je samen verheugen op wat Hij voor ons in petto heeft is toch veel leuker!

Sifra en Pua

Nadat in het vervloeken van de slang God een Verlosser beloofde, heeft Satan ontelbare pogingen gedaan de geboorte van Jezus te verhinderen.
Vanaf dat hij Kaïn aanzette zijn broer Abel te vermoorden tot aan de kindermoord in Bethlehem lezen we in de Bijbel keer op keer hoe Satan alles in het werk stelde de mens aan hem te onderwerpen om zodoende het reddingsplan van God te dwarsbomen.

Is het niet openlijk dan wel op een sneaky manier het geweten van de mens te sussen en dmv allerlei godsdienstige ijver het verstand te verduisteren.
Alhoewel het heilige volk Israël leefde in de verwachting van de komst van een Messias, was het hun eigen religieus denken dat hen blind maakte in Jezus deze Messias te herkennen.
Terwijl we eeuwen daarna in Kerstliedjes zingen van vreugde over Zijn komst was er geen plaats voor de Zoon van God om Zijn hoofd neer te leggen en wachtte Hem een broedermoord aan het kruis.

Wij leven in de tijd na Jezus glorieuze opstanding uit de dood.
In feite is het net als voor Jezus geboorte iedere dag advent!
Zijn Hemelvaart heeft ons niet als wezen achter gelaten, Hij gaf ons de belofte van vervulling door de Heilige Geest en terugkomst om Zijn Koninkrijk te stichten.
Een Koninkrijk van Vrede en Gerechtigheid zonder einde waarin Satan en zijn trawanten voorgoed buiten geworpen zullen zijn.

Jezus sprak uitvoerig over Zijn wederkomst en de tekenen die daar aan vooraf gaan.
Net als de profeten uit het Oude Testament gaf Hij als laatste aan Johannes een geweldige openbaring, zodat we niet hoeven twijfelen aan Zijn belofte van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Maar precies als voor Zijn komst als klein baby’tje, zit ook nu voor Zijn komst als Overwinnaar, Satan niet stil.
Jezus waarschuwde zijn gemeente daar al voor, en moedigt ons aan goed op te letten, de tekenen serieus te nemen en elkaar te bemoedigen met de belofte van Zijn terugkomst.

De Bijbel waarschuwt ons dat Satan rond gaat als een briesende leeuw op zoek naar prooi.
En net als in de tijd voor de geboorte van Jezus het volk Israël verstrikt raakte in een godsdienst die hun het zicht op een Genadig God belette zo heeft Satan de eeuwen na Jezus Hemelvaart de gemeente verleid tot allerlei religieus geneuzel dat niets meer te maken heeft met het Evsngelie van vrije Genade.
Precies zoals Satan door de tempelhoer Izebel Israël de knieën liet buigen voor de Baäl, zo heeft de geest van Izebel de gemeente van nu verleid tot wereldgelijkvormigheid en goed praten van zonde.

De Heer van de kerk klaagt; ‘Zal ik bij mijn komst nog geloof vinden?’
Hij waarschuwt voor vervolging om Zijn Naam en bemoedigt Zijn discipelen in Lukas 12 niet bang te zijn over wat te zeggen wanneer ze voor het gerecht worden gedaagd; de Heilige Geest zal hun te binnen brengen wat ze moeten zeggen.
Het is opmerkelijk dat Jezus als eerste de synagoge noemt als plek waar de vervolgden opgebracht worden…

Wat zegt dat ons vandaag, een tijd waarin als nooit tevoren de gemeente wordt uitgedaagd het Kruis als teken van hoop en redding voor een in radeloosheid dolende mensheid omhoog te houden?
Zoutend zout te zijn in een wereld die ten onder gaat aan het bederf van eigen weerstand en haat tegen een heilig God?
Een ongekende tijd waarin over heel de wereld kerleiders de deuren van het Godshuis dicht hebben gedaan, zonder dat daar openlijke vervolging aan vooraf is gegaan.

Door de eeuwen heen heeft onze God en Vader van de Here Jezus Christus mensen aangewezen recht tegen het door Satans beïnvloede regime in te gaan.
Twee van deze moedige mensen zijn de Hebreeuwse vroedvrouwen Sifra en Pua.
Toen Farao gebood alle pasgeboren jongetjes onder de nakomelingen van Jacob te doden, weigerden ze dit gebod op te volgen.
Waarom waren ze de overheid niet onderdanig?
Omdat ze de God van het verbond met Abraham, Izaäk en Jacob vreesden, de God die uit hun volk een Messias geboren zou laten worden.
Sifra en Pua stonden in wezen op tegen Satan, de moordenaar van de beginne, de duivel die alles in het werk stelde deze geboorte te verhinderen.
En God zegende hen…

Mede dankzij deze gehoorzaamheid van Sifra en Pua aan een Genadig God, is het Satan niet gelukt Gods reddingsplan te verhinderen en leven ook wij nu nog in genadetijd.

Mogen er ook nu Sifra’s en Pua’s opstaan!
Vrouwen en mannen die de duivelse machten de tekenen van Jezus komst te verontachtzamen weerstaan.
Discipelen die weigeren een door angst voor de dood bevangen overheid onderdanig te zijn juist nu hun stem verheffen in de verkondiging van hoop en leven door het bloed van Jezus.
Kinderen van God die beter weten, omdat de Heilige Geest al lang te voren waarschuwde voor afstand, egoïsme, verkilling, haat en verraad zelfs in de kerk.
In vuur en vlam Jezusmensen die anderen aanmoedigen niet in slaap te vallen en de vlam van verwachtend uitzien brandend te houden.
Leiders die de gemeente aanvuren en onderwijzen in een toegewijd en heilig leven aan de God van hemel en aarde.
Coaches die eenzame en kwetsbare mensen de weg naar het kruis wijzen i.p.v. de uitgezette angstpijlen naar de uitgang.
Sifra’s en Pua’s die met het doopwater niet ook het Kind door de afvoer spoelen.
Luide stemmen die uit volle borst zingen:

Joy to the world
Joy to the world
Joy to the world, the Lord is come
Let earth receive her King
Let every heart prepare Him room
And Heaven and nature sing
And Heaven and nature sing
And Heaven, and Heaven, and nature sing

‘Bovendien zei de koning van Egypte tegen de vroedvrouwen van de Hebreeuwse vrouwen, van wie de naam van de een Sifra was en de naam van de ander Pua, hij zei: Als u de Hebreeuwse vrouwen bij het bevallen helpt en u let op de stenen baarstoel, dan moet u, als het een zoon is, hem doden, maar als het een dochter is, mag zij blijven leven. De vroedvrouwen vreesden echter God en deden niet wat de koning van Egypte tot hen gesproken had, maar lieten de jongetjes in leven. Toen riep de koning van Egypte de vroedvrouwen bij zich en zei tegen hen: Waarom hebt u dit gedaan, dat u de jongetjes in leven laat? De vroedvrouwen zeiden tegen de farao: Omdat de Hebreeuwse vrouwen niet zijn zoals de Egyptische vrouwen, want zij zijn sterk. Zij hebben al gebaard, voordat er een vroedvrouw bij hen is aangekomen. Daarom deed God aan de vroedvrouwen goed, en het volk werd talrijk en zeer machtig. En het gebeurde, omdat de vroedvrouwen God vreesden, dat Hij aan hen nakomelingen schonk.’
‭‭Exodus‬ ‭1:15-21‬ ‭HSV‬‬
https://www.bible.com/1990/exo.1.15-21.hsv

‘Wanneer zij u brengen voor de synagogen en voor de overheden en de machthebbers, maakt u niet bezorgd, hoe of wat gij ter verdediging moet spreken. Want de heilige Geest zal u op het eigen ogenblik leren, wat gij zeggen moet.’
‭‭Lucas‬ ‭12:11-12‬ ‭NBG51‬‬
https://www.bible.com/328/luk.12.11-12.nbg51

De dood van een vriend

Een dierbare vriend is dood en wat doet dat pijn.

Iedere keer denk ik nu wel genoeg gehuild te hebben, maar zomaar opeens stroomt er weer een waterval zilte tranen over mijn wangen.

Eerder, jaren geleden stierf ook een vriend, maar dat beleefde ik toch anders.

Het was een bevriend echtpaar waarvan de man overleed.

Zelf was ik toen ook nog samen.

Nu stierf een vriend die net als ik alleenstaand was, een vriend waarmee ik maatjes was.

Als alleenstaande vrouw is het ingewikkeld om vriendschappen met mannen te hebben.

Vriendschap met een getrouwde man is in zekere zin balanceren op een koord van vertrouwen en jaloezie.

Schaatsen op zeer glad ijs, waar je maar zo in een wak beland.

Dat was met Henk anders, hij was alhoewel belast met een pijnlijk verleden, vrij en dat gold ook voor mij.

We respecteerden dat en hadden niet de behoefte de ander te veranderen.

Het mooie van mijn vriendschap met Henk was vooral de wederzijdse acceptatie van elkaar.

Niets van elkaar verwachten of eisen, maar gewoon elkaar nemen zoals het is.

Wanneer we eens uit waren geweest was het goed daarna je eigen sleutel in je eigen deur te steken en in je eigen bed na te genieten van de gezelligheid met elkaar.

Een buitengewoon gewone vriendschap, bijzonder normaal.

Henk was er altijd en voor hem was ik er altijd.

Gewoon om het simpele feit dat we vrienden waren.

Ik mis hem verschrikkelijk.

Openbaring van Jezus Christus

www.youtube.com/watch

https://youtu.be/t2ixUp5KKn8

https://youtu.be/wazqQzx8UnM

https://youtu.be/6cBbZ_mepEg

https://youtu.be/WkE6Y3gmGQI

https://youtu.be/HWs_gaesQe8

Een boodschap naar mijn hart.

Ik wilde wel dat meer voorgangers doen wat John MacArthur doet: Jezus volgen en de gemeente aanmoedigen dat ook te doen.

https://youtu.be/x3PyJ7yOnkE

In memoriam: Henk Vianen

Een paar maanden na mijn verhuizing naar Oegstgeest stelt een totaal vreemde man zich aan me voor als Henk Vianen, de buurman van 2 deuren verder. Niet alleen dat, hij wil me ook iets vragen: ‘vind je het leuk af en toe eens samen uit te gaan?’

Mijn hart bonkt in mijn keel…toch niet weer zo’n man die wat van me moet? Ik besluit daarom dan maar meteen open kaart te spelen en hem te waarschuwen dat hij niet moet denken dat ik een hapklaar brokje ben.

Het schrikt mijn buurman totaal niet af waarna het vooral de simpelheid van zijn antwoord is wat mij overtuigd van zijn goeie bedoelingen. Hij wil net als dat hij dat vaak met zijn moeder deed, gewoon af en toe samen een kopje koffie drinken, ergens iets eten, en wanneer ik dat ook leuk vind een keertje naar de bioscoop. Ik waag het erop en Henk, ik heb er nooit spijt van gehad.

Ik zou je familie, vrienden en bekenden nog uren kunnen vertellen over de leuke uitjes en de altijd beschikbaar en opgewekte rol van jou als mijn privé chauffeur, wanneer ik bijvoorbeeld naar het ziekenhuis moest of wanneer je zelf aanbood op Urk mijn ouders te bezoeken. Ik zou kunnen verhalen over hoe je je niet schaamde me als gevallen vrouw in de rolstoel voort te duwen op Flora Holland of over je passie voor bloemen en het enorme plezier dat je had in het taxi rijden. Over hoe je het gewoon accepteerde dat in mijn leven het bestaan van een Schepper God essentieel is, en hoe je lachte wanneer ik tegen je zei dat jou geloof in het zomaar ontstaan van al die mooie bloemen in feite een groter geloof dan het mijne is.

Maar ik zal me beperken tot hoe ontzettend ik genoten heb van je enthousiaste rol als persoonlijk gids in de Keukenhof en hoe je zelf genoot van mijn één na andere verbazing over zoveel bloemenpracht. Je straalde van oor tot oor en leidde me van plantsoen naar plantsoen, van bloemenbed naar bloemenbed en was quasi-beledigt toen ik bij het beeld van de prins op het witte paard uitriep hem eindelijk gevonden te hebben. ‘Ik dacht toch echt dat ik je prins was?’ zei je grinnikend.

Je liet me zien hoe verschillend het verloop van bloei in de vele soorten lavendel is, het ene steeltje begint namelijk van boven af, het andere steeltje van onderaf te bloeien. Je deelde me je afschuw voor kunstmatig gekleurde bloemen, en gruwde van het in jou ogen onnatuurlijk neon. En ja hoor, er moest bij de ijs-co wagen natuurlijk ook een ijsje gegeten worden.

Wat gaf je me een geweldige dag en wat had ik je bij het verlaten van de Keukenhof goed te pakken! Je was vergeten in welk vak je je zilvergrijs paard Mercedes gestalt had, en besloot na een tijdje dwalen maar naar het infopunt te gaan. Ik had Mercedes ondertussen allang gespot maar hield me van de domme, en wachtte je leunend tegen het zilver, schaterlachend op. Je bleef het me de rest van onze vriendschap nadragen.

Een andere keer zei je me: ‘we gaan zaterdag uit, maar ik zeg niet nog niet waar naar toe. Dat is een verassing!’ Nou Henk, dat was het zeker want na een lange rit kwamen we bij Piet Zomers en welke man zegt er nou tegen een vrouw; ‘nu mag jij me aankleden, precies zoals jij dat leuk vindt?Onvermoeibaar ging je pashokje in en uit, totdat het naar ons beider zin allemaal klopte. Toen je zelf dacht klaar te zijn was ik dat nog niet, want ik vond dat er toch minstens ook een paar nieuwe schoenen en als laatste nog een stel Happy Socks bij moesten worden gekocht. Je vond het allemaal goed en helemaal gelukkig met je nieuwe outfit rekende je af.

Maar lieve Henk, wie had kunnen denken dat het juist deze kleren zijn waarin we je vandaag de laatste eer bewijzen?

Lieve familie, vrienden en bekenden die hier samen met mij Henk gedenken, kennen jullie dat nou ook, dat je je na een vakantie vertwijfelt afvraagt of je wel genoeg genoten hebt? Maar hoe doe je dat, genieten van het moment?

Henk, dierbare vriend, het feit dat je heengaan zo schrijnt, bewijst dat je een kunstenaar bent in laten zien hoe simpel het is te genieten van gewone dingen en je niet druk te maken om zaken die je toch niet meer veranderen kunt.

Dank dat je mijn vriend wilde zijn zonder dat ik verplichtingen aan je had. Vaarwel lieve buurman. Vaarwel dierbare vriend: Henk Vianen.

Eenzaamheidsvirus

Om mezelf te beschermen tegen de afwijzing van de 1,5 meter afstand-samenleving kijk ik buiten al niet meer om me heen of ik bekenden zie.
Soms loop ik dan toch iemand tegen het lijf, en ben ik blij dat iemand mijn naam noemt.
Zo ook afgelopen week, toen ik bij het verlaten van de supermarkt met mijn winkelwagentje in botsing kwam met het winkelwagentje van iemand uit de kerk.
Omdat we in het verleden vaak heel leuke gesprekken hebben gehad, (mijn God, wat is de wereld in een paar maanden tijd omgedraaid) maakte mijn hart een sprongetje van contact-vreugde.
De ander was duidelijk ook blij mij te zien, maar vertelde me meteen
dat we om Corona niet met elkaar praten konden.
Precies dus de reden waarom ik maar niet meer om me heen kijk…dan hoef ik als besmettingsgevaar ook niet op afstand gehouden worden.

Ik kon wel janken en liep snel door naar mijn fiets, ondertussen bedenkend dat de 1,5 meter samenleving makkelijk te handhaven is wanneer thuis alles gewoon door gaat.
Ook buiten hoef je als eigen familie geen vrees voor de boa’s en politie te hebben, je hoort immers bij elkaar?

Als mogelijk besmettingsgevaar is dat voor iemand alleen heel anders, de politie is opeens niet meer je beste vriend maar iemand die in de gaten houdt of je je wel aan het nieuw normaal houdt.
Dat dan weer wel voor je eigen bestwil…

Ondertussen waart er een andere besmetting rond wat zich niets aantrekt van de 1,5 meter veiligheid, ja zelfs gedijt bij zoveel mogelijk afstand, het eenzaamheidsvirus.

Allerlei wetenschappers waarschuwen er voor dat dit virus een groter gevaar voor de volksgezondheid is dan het virus waarvoor we elkaar op afstand houden.
Het eenzaamheidsvirus tast nl. het immuunsysteem aan, één van de redenen waarom je vatbaarder wordt voor allerlei infectieziektes.
Afstand houden zorgt daarom voor een averechtse uitwerking, omdat een verzwakt immuunsysteem de reden van een volgende uitbraak kan zijn, juist in de groep die men nu voor eigen bestwil uit de weg gaat, of wanneer het onze meest kwetsbare ouderen betreft. al maanden opgesloten houdt

Wanneer ik daarom de slogan; ‘samen krijgen we Corona er onder!’ hoor of lees begint mijn bloed te koken.
Samen bestaat toch helemaal niet meer?
Tenminste niet voor ouderen en alleenstaanden.

Omdat ik een fietsongeluk heb gehad was ik een paar weken aan huis gebonden.
In deze weken waren er een aantal lieve mensen die me hulp boden in de vorm van boodschapjes doen en eten koken.
Bijzonder genoeg zijn de meeste van hen die deze liefdadigheid bewijzen geen christen.
Opvallend en vooral pijnlijk is de mogelijkheid besmetting met het eenzaamheid-virus op te lopen vooral te vinden in de afstand van degene waarvan je het meest hoopt op een bezoekje en een arm om je heen.
Iemand bij wie je zo verlangt je hoofd op diens schouder te mogen leggen en je emoties en pijn uit te huilen.

Ik heb me deze weken vaak afgevraagd af hoe het zal zijn echt ziek te worden, en dan niemand te hebben die de voorschriften van Jezus boven die van het RIVM stelt.
De ervaring van de laatste maanden leert dat er genoeg mensen zijn die op afstand roepen dat de Heer nooit alleen laat, maar daardoor bewust of onbewust het eenzaamheid-virus vrij spel geven.
En is het satan niet vanaf het begin daar om te doen geweest?
Eenzaamheid creëren en nergens bij te horen?

Ik kan natuurlijk een mooi verhaal vertellen over de tijd alleen met de Heer, of de veel beluisterde mooie preekjes van bv Tim Keller, maar het zou niet echt zijn.
Ik zou vooral liegen tegen mezelf.
Eerlijker is dat ik totaal niets meer begrijp van de wereld om me heen, en al helemaal niet van hoe we elkaar als kinderen van één Vader voor eigen bestwil alleen laten.