Zere beentjes van de vloer.

Gistermiddag wilde ik een stukje gaan fietsen.
Vlak voor mijn huis liep een oude mevrouw met een rollator, ik schat haar zo rond de 85 jaar.
Omdat ik haar niet wilde hinderen wachtte ik met opstappen en bleef achter haar lopen.
Ze keek een paar keer achterom en ik zei haar: ‘rustig aan mevrouw, ik heb alle tijd.’
Maar het was niet dat ze zich door mij opgejaagd voelde, ze had gewoon behoefte aan een praatje.
Ze hield in en wachtte tot ik naast haar liep.
‘Ik kan er net zo goed niet meer zijn mevrouw,’ zei ze me huilend.
‘Kijk dan’
Ze wees me haar onderbeen.
Ik zag hoe op de dunne doorzichtige huid provisorisch 2 lappen pleisters waren geplakt.

Wat was het geval?
Met tranen in de ogen vertelde ze me zojuist vlak vóór de supermarkt gevallen te zijn en dat niemand haar had opgeraapt.
Nadat ze zelf overeind gekrabbeld was en thuis de pleisters had geplakt ging ze nu naar de dokter.
‘Ik zie dat u vooral heel erg verdrietig bent, klopt dat mevrouw?’ vroeg ik haar.
‘Ik vind er echt niks meer aan, ze laten je zo liggen, want we moeten afstand houden en mogen elkaar niet meer aanraken.
Ik had liever maar gewoon gelijk dood gegaan mevrouw.
Mijn achterkleinzoon is vandaag jarig, maar ik mag niet op visite komen, ik zie niemand meer, zoals de wereld nu is, heb ik nog nooit mee gemaakt.
Wat vind u daar nou van mevrouw?
Vindt u het nog leuk?’

Of ik het nog leuk vind?
Nee, ik vind de wereld helemaal niet meer leuk, ik vind de wereld eng en onveilig.
Iedereen loopt vooral in zijn eigen cocon, en oh wee als je te dichtbij komt.
Wanneer je in de supermarkt iets uit hetzelfde schap als de ander wilt pakken, krijg je boze blikken of de ander stapt demonstratief achteruit.
De vuurspuwende ogen net boven de rand van een zwarte mondkap verraden hoe dit de mensen zijn die met plezier de kliktelefoon zullen bellen wanneer de buren meer dan 6 personen op bezoek hebben.
Voortdurend op m’n hoede trek ik me zelf ongewild ook meer en meer terug in mijn cocon, bang om mijn eigen gedachtes uit te spreken.
Het lijkt soms alsof zelfs dat niet meer mag, zelf denken.
In ieder geval heeft ervaring me de laatste tijd geleerd heel voorzichtig te zijn gedachtes uit te spreken omdat een andere mening dan die van de mainstream vriendschappen kost.
Terwijl ik nou net zo’n behoefte heb de Bijbel erop na te slaan en bemoediging te zoeken in wat de Schrift ons te zeggen heeft over de tijd waarin ik leef, is het met medechristenen ook steeds meer op eieren lopen.

Dus antwoordde ik voorzichtig, want je weet maar nooit of ik haar wel goed begreep; ‘nee mevrouw, ik vind het ook niet echt meer leuk.’
Acht, toen ineens begon de zon te schijnen en m’n hart deed een vreugde sprongetje!
‘Het is dat ik gelovig ben mevrouw,’
Dat zei ze, ‘het is dat ik gelovig ben…’
‘Ik ook, ik geloof ook, ‘antwoordde ik haar, ‘en ik zie er zo naar uit dat de Here Jezus ons op komt halen!’
En toen begon ook voor dit oude zusje de zon te schijnen en deed ook haar hart een vreugde sprongetje.

Één dezer dagen ga ik haar opzoeken en dan gaan we het vast en zeker over onze grote Broer hebben!
Je samen verheugen op wat Hij voor ons in petto heeft is toch veel leuker!

Sifra en Pua

Nadat in het vervloeken van de slang God een Verlosser beloofde, heeft Satan ontelbare pogingen gedaan de geboorte van Jezus te verhinderen.
Vanaf dat hij Kaïn aanzette zijn broer Abel te vermoorden tot aan de kindermoord in Bethlehem lezen we in de Bijbel keer op keer hoe Satan alles in het werk stelde de mens aan hem te onderwerpen om zodoende het reddingsplan van God te dwarsbomen.

Is het niet openlijk dan wel op een sneaky manier het geweten van de mens te sussen en dmv allerlei godsdienstige ijver het verstand te verduisteren.
Alhoewel het heilige volk Israël leefde in de verwachting van de komst van een Messias, was het hun eigen religieus denken dat hen blind maakte in Jezus deze Messias te herkennen.
Terwijl we eeuwen daarna in Kerstliedjes zingen van vreugde over Zijn komst was er geen plaats voor de Zoon van God om Zijn hoofd neer te leggen en wachtte Hem een broedermoord aan het kruis.

Wij leven in de tijd na Jezus glorieuze opstanding uit de dood.
In feite is het net als voor Jezus geboorte iedere dag advent!
Zijn Hemelvaart heeft ons niet als wezen achter gelaten, Hij gaf ons de belofte van vervulling door de Heilige Geest en terugkomst om Zijn Koninkrijk te stichten.
Een Koninkrijk van Vrede en Gerechtigheid zonder einde waarin Satan en zijn trawanten voorgoed buiten geworpen zullen zijn.

Jezus sprak uitvoerig over Zijn wederkomst en de tekenen die daar aan vooraf gaan.
Net als de profeten uit het Oude Testament gaf Hij als laatste aan Johannes een geweldige openbaring, zodat we niet hoeven twijfelen aan Zijn belofte van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Maar precies als voor Zijn komst als klein baby’tje, zit ook nu voor Zijn komst als Overwinnaar, Satan niet stil.
Jezus waarschuwde zijn gemeente daar al voor, en moedigt ons aan goed op te letten, de tekenen serieus te nemen en elkaar te bemoedigen met de belofte van Zijn terugkomst.

De Bijbel waarschuwt ons dat Satan rond gaat als een briesende leeuw op zoek naar prooi.
En net als in de tijd voor de geboorte van Jezus het volk Israël verstrikt raakte in een godsdienst die hun het zicht op een Genadig God belette zo heeft Satan de eeuwen na Jezus Hemelvaart de gemeente verleid tot allerlei religieus geneuzel dat niets meer te maken heeft met het Evsngelie van vrije Genade.
Precies zoals Satan door de tempelhoer Izebel Israël de knieën liet buigen voor de Baäl, zo heeft de geest van Izebel de gemeente van nu verleid tot wereldgelijkvormigheid en goed praten van zonde.

De Heer van de kerk klaagt; ‘Zal ik bij mijn komst nog geloof vinden?’
Hij waarschuwt voor vervolging om Zijn Naam en bemoedigt Zijn discipelen in Lukas 12 niet bang te zijn over wat te zeggen wanneer ze voor het gerecht worden gedaagd; de Heilige Geest zal hun te binnen brengen wat ze moeten zeggen.
Het is opmerkelijk dat Jezus als eerste de synagoge noemt als plek waar de vervolgden opgebracht worden…

Wat zegt dat ons vandaag, een tijd waarin als nooit tevoren de gemeente wordt uitgedaagd het Kruis als teken van hoop en redding voor een in radeloosheid dolende mensheid omhoog te houden?
Zoutend zout te zijn in een wereld die ten onder gaat aan het bederf van eigen weerstand en haat tegen een heilig God?
Een ongekende tijd waarin over heel de wereld kerleiders de deuren van het Godshuis dicht hebben gedaan, zonder dat daar openlijke vervolging aan vooraf is gegaan.

Door de eeuwen heen heeft onze God en Vader van de Here Jezus Christus mensen aangewezen recht tegen het door Satans beïnvloede regime in te gaan.
Twee van deze moedige mensen zijn de Hebreeuwse vroedvrouwen Sifra en Pua.
Toen Farao gebood alle pasgeboren jongetjes onder de nakomelingen van Jacob te doden, weigerden ze dit gebod op te volgen.
Waarom waren ze de overheid niet onderdanig?
Omdat ze de God van het verbond met Abraham, Izaäk en Jacob vreesden, de God die uit hun volk een Messias geboren zou laten worden.
Sifra en Pua stonden in wezen op tegen Satan, de moordenaar van de beginne, de duivel die alles in het werk stelde deze geboorte te verhinderen.
En God zegende hen…

Mede dankzij deze gehoorzaamheid van Sifra en Pua aan een Genadig God, is het Satan niet gelukt Gods reddingsplan te verhinderen en leven ook wij nu nog in genadetijd.

Mogen er ook nu Sifra’s en Pua’s opstaan!
Vrouwen en mannen die de duivelse machten de tekenen van Jezus komst te verontachtzamen weerstaan.
Discipelen die weigeren een door angst voor de dood bevangen overheid onderdanig te zijn juist nu hun stem verheffen in de verkondiging van hoop en leven door het bloed van Jezus.
Kinderen van God die beter weten, omdat de Heilige Geest al lang te voren waarschuwde voor afstand, egoïsme, verkilling, haat en verraad zelfs in de kerk.
In vuur en vlam Jezusmensen die anderen aanmoedigen niet in slaap te vallen en de vlam van verwachtend uitzien brandend te houden.
Leiders die de gemeente aanvuren en onderwijzen in een toegewijd en heilig leven aan de God van hemel en aarde.
Coaches die eenzame en kwetsbare mensen de weg naar het kruis wijzen i.p.v. de uitgezette angstpijlen naar de uitgang.
Sifra’s en Pua’s die met het doopwater niet ook het Kind door de afvoer spoelen.
Luide stemmen die uit volle borst zingen:

Joy to the world
Joy to the world
Joy to the world, the Lord is come
Let earth receive her King
Let every heart prepare Him room
And Heaven and nature sing
And Heaven and nature sing
And Heaven, and Heaven, and nature sing

‘Bovendien zei de koning van Egypte tegen de vroedvrouwen van de Hebreeuwse vrouwen, van wie de naam van de een Sifra was en de naam van de ander Pua, hij zei: Als u de Hebreeuwse vrouwen bij het bevallen helpt en u let op de stenen baarstoel, dan moet u, als het een zoon is, hem doden, maar als het een dochter is, mag zij blijven leven. De vroedvrouwen vreesden echter God en deden niet wat de koning van Egypte tot hen gesproken had, maar lieten de jongetjes in leven. Toen riep de koning van Egypte de vroedvrouwen bij zich en zei tegen hen: Waarom hebt u dit gedaan, dat u de jongetjes in leven laat? De vroedvrouwen zeiden tegen de farao: Omdat de Hebreeuwse vrouwen niet zijn zoals de Egyptische vrouwen, want zij zijn sterk. Zij hebben al gebaard, voordat er een vroedvrouw bij hen is aangekomen. Daarom deed God aan de vroedvrouwen goed, en het volk werd talrijk en zeer machtig. En het gebeurde, omdat de vroedvrouwen God vreesden, dat Hij aan hen nakomelingen schonk.’
‭‭Exodus‬ ‭1:15-21‬ ‭HSV‬‬
https://www.bible.com/1990/exo.1.15-21.hsv

‘Wanneer zij u brengen voor de synagogen en voor de overheden en de machthebbers, maakt u niet bezorgd, hoe of wat gij ter verdediging moet spreken. Want de heilige Geest zal u op het eigen ogenblik leren, wat gij zeggen moet.’
‭‭Lucas‬ ‭12:11-12‬ ‭NBG51‬‬
https://www.bible.com/328/luk.12.11-12.nbg51

De dood van een vriend

Een dierbare vriend is dood en wat doet dat pijn.

Iedere keer denk ik nu wel genoeg gehuild te hebben, maar zomaar opeens stroomt er weer een waterval zilte tranen over mijn wangen.

Eerder, jaren geleden stierf ook een vriend, maar dat beleefde ik toch anders.

Het was een bevriend echtpaar waarvan de man overleed.

Zelf was ik toen ook nog samen.

Nu stierf een vriend die net als ik alleenstaand was, een vriend waarmee ik maatjes was.

Als alleenstaande vrouw is het ingewikkeld om vriendschappen met mannen te hebben.

Vriendschap met een getrouwde man is in zekere zin balanceren op een koord van vertrouwen en jaloezie.

Schaatsen op zeer glad ijs, waar je maar zo in een wak beland.

Dat was met Henk anders, hij was alhoewel belast met een pijnlijk verleden, vrij en dat gold ook voor mij.

We respecteerden dat en hadden niet de behoefte de ander te veranderen.

Het mooie van mijn vriendschap met Henk was vooral de wederzijdse acceptatie van elkaar.

Niets van elkaar verwachten of eisen, maar gewoon elkaar nemen zoals het is.

Wanneer we eens uit waren geweest was het goed daarna je eigen sleutel in je eigen deur te steken en in je eigen bed na te genieten van de gezelligheid met elkaar.

Een buitengewoon gewone vriendschap, bijzonder normaal.

Henk was er altijd en voor hem was ik er altijd.

Gewoon om het simpele feit dat we vrienden waren.

Ik mis hem verschrikkelijk.

Openbaring van Jezus Christus

www.youtube.com/watch

https://youtu.be/t2ixUp5KKn8

https://youtu.be/wazqQzx8UnM

https://youtu.be/6cBbZ_mepEg

https://youtu.be/WkE6Y3gmGQI

https://youtu.be/HWs_gaesQe8

Een boodschap naar mijn hart.

Ik wilde wel dat meer voorgangers doen wat John MacArthur doet: Jezus volgen en de gemeente aanmoedigen dat ook te doen.

https://youtu.be/x3PyJ7yOnkE

In memoriam: Henk Vianen

Een paar maanden na mijn verhuizing naar Oegstgeest stelt een totaal vreemde man zich aan me voor als Henk Vianen, de buurman van 2 deuren verder. Niet alleen dat, hij wil me ook iets vragen: ‘vind je het leuk af en toe eens samen uit te gaan?’

Mijn hart bonkt in mijn keel…toch niet weer zo’n man die wat van me moet? Ik besluit daarom dan maar meteen open kaart te spelen en hem te waarschuwen dat hij niet moet denken dat ik een hapklaar brokje ben.

Het schrikt mijn buurman totaal niet af waarna het vooral de simpelheid van zijn antwoord is wat mij overtuigd van zijn goeie bedoelingen. Hij wil net als dat hij dat vaak met zijn moeder deed, gewoon af en toe samen een kopje koffie drinken, ergens iets eten, en wanneer ik dat ook leuk vind een keertje naar de bioscoop. Ik waag het erop en Henk, ik heb er nooit spijt van gehad.

Ik zou je familie, vrienden en bekenden nog uren kunnen vertellen over de leuke uitjes en de altijd beschikbaar en opgewekte rol van jou als mijn privé chauffeur, wanneer ik bijvoorbeeld naar het ziekenhuis moest of wanneer je zelf aanbood op Urk mijn ouders te bezoeken. Ik zou kunnen verhalen over hoe je je niet schaamde me als gevallen vrouw in de rolstoel voort te duwen op Flora Holland of over je passie voor bloemen en het enorme plezier dat je had in het taxi rijden. Over hoe je het gewoon accepteerde dat in mijn leven het bestaan van een Schepper God essentieel is, en hoe je lachte wanneer ik tegen je zei dat jou geloof in het zomaar ontstaan van al die mooie bloemen in feite een groter geloof dan het mijne is.

Maar ik zal me beperken tot hoe ontzettend ik genoten heb van je enthousiaste rol als persoonlijk gids in de Keukenhof en hoe je zelf genoot van mijn één na andere verbazing over zoveel bloemenpracht. Je straalde van oor tot oor en leidde me van plantsoen naar plantsoen, van bloemenbed naar bloemenbed en was quasi-beledigt toen ik bij het beeld van de prins op het witte paard uitriep hem eindelijk gevonden te hebben. ‘Ik dacht toch echt dat ik je prins was?’ zei je grinnikend.

Je liet me zien hoe verschillend het verloop van bloei in de vele soorten lavendel is, het ene steeltje begint namelijk van boven af, het andere steeltje van onderaf te bloeien. Je deelde me je afschuw voor kunstmatig gekleurde bloemen, en gruwde van het in jou ogen onnatuurlijk neon. En ja hoor, er moest bij de ijs-co wagen natuurlijk ook een ijsje gegeten worden.

Wat gaf je me een geweldige dag en wat had ik je bij het verlaten van de Keukenhof goed te pakken! Je was vergeten in welk vak je je zilvergrijs paard Mercedes gestalt had, en besloot na een tijdje dwalen maar naar het infopunt te gaan. Ik had Mercedes ondertussen allang gespot maar hield me van de domme, en wachtte je leunend tegen het zilver, schaterlachend op. Je bleef het me de rest van onze vriendschap nadragen.

Een andere keer zei je me: ‘we gaan zaterdag uit, maar ik zeg niet nog niet waar naar toe. Dat is een verassing!’ Nou Henk, dat was het zeker want na een lange rit kwamen we bij Piet Zomers en welke man zegt er nou tegen een vrouw; ‘nu mag jij me aankleden, precies zoals jij dat leuk vindt?Onvermoeibaar ging je pashokje in en uit, totdat het naar ons beider zin allemaal klopte. Toen je zelf dacht klaar te zijn was ik dat nog niet, want ik vond dat er toch minstens ook een paar nieuwe schoenen en als laatste nog een stel Happy Socks bij moesten worden gekocht. Je vond het allemaal goed en helemaal gelukkig met je nieuwe outfit rekende je af.

Maar lieve Henk, wie had kunnen denken dat het juist deze kleren zijn waarin we je vandaag de laatste eer bewijzen?

Lieve familie, vrienden en bekenden die hier samen met mij Henk gedenken, kennen jullie dat nou ook, dat je je na een vakantie vertwijfelt afvraagt of je wel genoeg genoten hebt? Maar hoe doe je dat, genieten van het moment?

Henk, dierbare vriend, het feit dat je heengaan zo schrijnt, bewijst dat je een kunstenaar bent in laten zien hoe simpel het is te genieten van gewone dingen en je niet druk te maken om zaken die je toch niet meer veranderen kunt.

Dank dat je mijn vriend wilde zijn zonder dat ik verplichtingen aan je had. Vaarwel lieve buurman. Vaarwel dierbare vriend: Henk Vianen.

Eenzaamheidsvirus

Om mezelf te beschermen tegen de afwijzing van de 1,5 meter afstand-samenleving kijk ik buiten al niet meer om me heen of ik bekenden zie.
Soms loop ik dan toch iemand tegen het lijf, en ben ik blij dat iemand mijn naam noemt.
Zo ook afgelopen week, toen ik bij het verlaten van de supermarkt met mijn winkelwagentje in botsing kwam met het winkelwagentje van iemand uit de kerk.
Omdat we in het verleden vaak heel leuke gesprekken hebben gehad, (mijn God, wat is de wereld in een paar maanden tijd omgedraaid) maakte mijn hart een sprongetje van contact-vreugde.
De ander was duidelijk ook blij mij te zien, maar vertelde me meteen
dat we om Corona niet met elkaar praten konden.
Precies dus de reden waarom ik maar niet meer om me heen kijk…dan hoef ik als besmettingsgevaar ook niet op afstand gehouden worden.

Ik kon wel janken en liep snel door naar mijn fiets, ondertussen bedenkend dat de 1,5 meter samenleving makkelijk te handhaven is wanneer thuis alles gewoon door gaat.
Ook buiten hoef je als eigen familie geen vrees voor de boa’s en politie te hebben, je hoort immers bij elkaar?

Als mogelijk besmettingsgevaar is dat voor iemand alleen heel anders, de politie is opeens niet meer je beste vriend maar iemand die in de gaten houdt of je je wel aan het nieuw normaal houdt.
Dat dan weer wel voor je eigen bestwil…

Ondertussen waart er een andere besmetting rond wat zich niets aantrekt van de 1,5 meter veiligheid, ja zelfs gedijt bij zoveel mogelijk afstand, het eenzaamheidsvirus.

Allerlei wetenschappers waarschuwen er voor dat dit virus een groter gevaar voor de volksgezondheid is dan het virus waarvoor we elkaar op afstand houden.
Het eenzaamheidsvirus tast nl. het immuunsysteem aan, één van de redenen waarom je vatbaarder wordt voor allerlei infectieziektes.
Afstand houden zorgt daarom voor een averechtse uitwerking, omdat een verzwakt immuunsysteem de reden van een volgende uitbraak kan zijn, juist in de groep die men nu voor eigen bestwil uit de weg gaat, of wanneer het onze meest kwetsbare ouderen betreft. al maanden opgesloten houdt

Wanneer ik daarom de slogan; ‘samen krijgen we Corona er onder!’ hoor of lees begint mijn bloed te koken.
Samen bestaat toch helemaal niet meer?
Tenminste niet voor ouderen en alleenstaanden.

Omdat ik een fietsongeluk heb gehad was ik een paar weken aan huis gebonden.
In deze weken waren er een aantal lieve mensen die me hulp boden in de vorm van boodschapjes doen en eten koken.
Bijzonder genoeg zijn de meeste van hen die deze liefdadigheid bewijzen geen christen.
Opvallend en vooral pijnlijk is de mogelijkheid besmetting met het eenzaamheid-virus op te lopen vooral te vinden in de afstand van degene waarvan je het meest hoopt op een bezoekje en een arm om je heen.
Iemand bij wie je zo verlangt je hoofd op diens schouder te mogen leggen en je emoties en pijn uit te huilen.

Ik heb me deze weken vaak afgevraagd af hoe het zal zijn echt ziek te worden, en dan niemand te hebben die de voorschriften van Jezus boven die van het RIVM stelt.
De ervaring van de laatste maanden leert dat er genoeg mensen zijn die op afstand roepen dat de Heer nooit alleen laat, maar daardoor bewust of onbewust het eenzaamheid-virus vrij spel geven.
En is het satan niet vanaf het begin daar om te doen geweest?
Eenzaamheid creëren en nergens bij te horen?

Ik kan natuurlijk een mooi verhaal vertellen over de tijd alleen met de Heer, of de veel beluisterde mooie preekjes van bv Tim Keller, maar het zou niet echt zijn.
Ik zou vooral liegen tegen mezelf.
Eerlijker is dat ik totaal niets meer begrijp van de wereld om me heen, en al helemaal niet van hoe we elkaar als kinderen van één Vader voor eigen bestwil alleen laten.

Jubeljaar

Er was eens een man aan wie God heel grote beloftes deed:
Zijn nageslacht zou talrijk zijn als het zand aan de zee en ze zouden wonen op het mooiste plekje op aarde.
Alhoewel Abraham, zo heette die man, in tenten woonde en hij en zijn vrouw Sara jarenlang kinderloos bleven, geloofde Abraham wat God zei.
Abraham en Sara kregen op hoge leeftijd een zoon, Isaak, Isaak kreeg 2 zonen, Ezau en Jacob.
Jacob kreeg 12 zonen en 1 dochter, en zo groeide het nageslacht van Abraham uit tot een ontelbaar groot volk.
Omdat God de naam van Jacob veranderde in Israël, heetten zijn kinderen en kindskinderen voortaan Israëlieten.
God gaf hen na vele jaren asiel in verschillende gastlanden het aan aartsvader Abraham beloofde land, een land van melk en honing.

Waarom koos de Here God Abraham en zijn nageslacht uit en gebood hun alleen Hem als de ware God te dienen?
Waarom zette Hij hun daarmee apart van alle andere mensen en volken?
Was dat uit arrogantie of hoogmoed?
Was het omdat Abraham een beter mens dan alle andere was?
Bouwde God daarmee als het ware een ondoordringbare muur om Israël om zo ieder ander buiten te sluiten?
Welnee, het was omdat de Here God aan de hele wereld wilde laten zien dat Hij een goede God is!

In tegenstelling tot andere landen had Israël in het begin geen koning, omdat God hun Koning was.
God gaf hun Zijn leefregels en voorschriften door de mond van Richters en Profeten, en zolang ze zich daar aan hielden leefde het volk Israël in gezondheid en voorspoed.
Ieder ander volk werd daarmee niet buitengesloten maar uitgenodigd ook de God van Israël te dienen en zo mee te delen in de gunst van deze goede God.

Omdat de Here God wel van een feestje houdt, stelde Hij voor Zijn volk diverse feesten en gedenkdagen in zoals bv. Grote Verzoendag en het Sabbatsjaar, een heel jaar van rust voor mens, dier en land.
Na 49 jaar, dus 7 x een Sabbatsjaar was ieder 50e jaar het Jubeljaar.
(Zie Leviticus 25)

Op de site van Christipedia lezen we:
“Hoorngeschal. Op de grote Verzoendag van elk vijftigste jaar werd met een hoorn, van daar het woord Jubel, aan Israël bekend gemaakt, dat het jaar van de rust en de vrijheid gekomen was

Land in ruste. In het Jubeljaar mocht niet gezaaid of geoogst worden (Lev. 25: 11) Evenals in het sabbatjaar rustte ook dan het hele land. Het mocht niet bebouwd worden. Wat vanzelf uit de grond opschoot, had geen bepaalde eigenaar en mocht door een ieder van de akker worden gegeten. Hiermee wordt de bepaling, die voor de Sabbatsjaren gold, op het Jubeljaar overgedragen, gelijk het trouwens tot de Sabbatcyclus gebracht wordt. Maar dan moeten er ook twee braakjaren op elkaar gevolgd zijn, het 49e en 50e jaar, waarin het veld niet bearbeid, de wijnstok niet gesnoeid en de opbrengst daarvan niet afgesneden werd.

Herstel en teruggaaf. Maar niet alleen mocht de grond niet bebouwd worden, bovendien ontvingen alle Israëlieten, die in de loop van de tijd zichzelf als slaven, of hun goederen en eigendommen hadden moeten verkopen, de vrijheid en het hunne kosteloos terug.

Teruggaaf van grond. Het gehele land was namelijk oorspronkelijk zo verdeeld, dat elk Israëliet zijn eigen erfdeel daarvan bekwam. Was iemand van hen in de loop van de tijd door omstandigheden genoodzaakt, zich van zijn eigendom geheel of gedeeltelijk te ontdoen, en was hij later nog niet bij macht geweest, om het weer in te lossen, dan werd het hem in het jubeljaar, zonder dat hij de koopprijs behoefde uit te keren, weer toegewezen. Eigenlijke verkoop van vaste goederen kon er dus geen plaats vinden. Wat men verkocht, was de opbrengst van zo of zovele jaren tot het eerst komende jubeljaar. Indien land werd verkocht of afgelost, moest de prijs worden berekend volgens het aantal jaren tot aan het volgende Jubeljaar, wanneer alle bezittingen werden teruggegeven aan hun vroegere eigenaars.

Doel. Gelijkheid in grondbezit en de instandhouding der geslachten te waarborgen, was het kennelijke doel van deze instelling. De instelling bevordert een over ’t geheel gelijkmatige volkswelvaart, waarbij het ieder Israëliet mogelijk was in zijn behoeften te voorzien.”

Tot zover https://christipedia.miraheze.org/wiki/Jubeljaar

In Leviticus 26 waarschuwt God Zijn volk dat wanneer zij zich niet aan deze voorschriften houden God Zelf zal zorgen dat het land braak komt te liggen.
Hij zal Zijn ongehoorzame volk en onrechtmatig verkregen rijkdommen over moeten leveren aan de vijand om zodoende de jaren van onachtzaamheid voor het Sabbatsjaar en het Jubeljaar in te lossen.

Ondanks deze waarschuwingen en de geweldige kansen de volken rondom jaloers te maken op het goede van Gods voorschriften, liet het volk zich in met de afgoden van de heidense volken.
Niet Israël beïnvloede de wereld om hen heen, maar de wereld beïnvloede Israël waardoor ze wereldgelijkvormig werden.

Alhoewel God steeds weer genade bewees door hen te blijven oproepen zich te bekeren van hun inmenging met de heidenen, luisterden ze niet.
Ze namen het steeds minder nauw met de voorschriften voor een zuiver leven, totdat er geen verschil meer te zien was tussen Israël en de volken om hen heen.
De profeten werden uitgelachen en zelfs gedood waarna God Zijn volk hen overgaf aan de heidenen, hen in ballingschap weg liet voeren en onder dezelfde heidenen verstrooien liet.

Heeft deze waarschuwing de kerk van vandaag iets te zeggen?
Zijn er lessen te trekken tussen Israël’s heulen met de heidenen, de voorschriften van God t.b.v. een zuiver leven en een gezonde economie in de wind slaan en hoe de kerk door de eeuwen heen omgegaan is met Gods leefregels voor een gezond en jaloersmakend gemeenteleden?
Staat de kerk van nu in haar overwinnaars-positie over welke crisis dan ook?
Of is het niet mogen uitoefenen van onze christelijke vrijheid een gevolg van de allang uit het oog verdwenen noodzaak Jezus voorschriften voor de gemeente vol vreugde op te volgen?

Één ding is zeker, de eeuwigdurende jubel in het Koninkrijk van vrede en gerechtigheid laat niet meer zo erg lang op zich wachten.

Jezus of Tedros?

Voor de één is de tijd waarin we leven de Bijbel erg duidelijk: we staan aan het begin van het einde, of zoals dat in de volksmond heet; we leven in het eind der tijden.
Weer een ander stelt het minder scherp en vindt dat eerder genoemde groep zich wat minder druk moet maken, het is immers altijd al zo geweest.

Welke stelling je ook geloofd, de Bijbel windt er geen doekjes om dat de tijd vooraf aan Jezus terugkomst een verschrikkelijke tijd zal zijn.
De chaos, paniek, angst en wanorde waarin de wereld verkeert, zal de mensen het uit doen schreeuwen om een leider, iemand die orde scheppen zal.
God Woord vertelt ons dat deze situatie uitmondt in het aanbidden van Satan, die zich opwerpen zal als redder van de wereld.
Vergezeld van tekenen en wonderen zal hij zich in Jeruzalem als God laten vereren en iedereen die weigert zijn merkteken te dragen zal hij het leven onmogelijk maken.

De vorming van deze nieuwe wereldorde is al jaren een belangrijk agendapunt op vergaderingen van hoog niveau, waarbij de spelers van dit spel zonder het waarschijnlijk zelf te beseffen, geenszins zelf de hoofdrol is toebedeeld.
Degene die werkelijk aan de touwtjes trekt is de overste van de wereld, Satan, die als meesterverleider in staat zal worden gesteld een groot deel van de wereld en kerkleiders te misleiden.

Tot dusver kan iedereen dit verhaal natrekken in de Schrift en afhankelijk van hoe je de de tekenen van de huidige wereldwijde ontwikkelingen ervaart of beleeft, in het perspectief van de eindtijd plaatsen of juist niet.

Wat me persoonlijk opvalt is dat er maar weinig christenen zijn, waarmee je over dit onderwerp open en eerlijk praten kunt.
Haast iedereen in mijn eigen (christelijke) omgeving heeft een houding van: ‘waar maak je je druk om, het zal mijn tijd wel duren, en heeft Jezus niet zelf gezegd dat niemand dan de Vader het uur van Jezus wederkomst weet?’
De meest gehoorde reactie is wel; ‘wij nemen het virus serieus en willen ook jou niet in gevaar brengen, dus daarom houden we ons aan de regels die de regering ons voorschrijft.’

Ik vroeg aan iemand; ‘wiens woorden zijn voor jou op dit moment heilig, die van Jezus de zoon van God, of die van Tedros Adhanom Ghebreyesus, de directeur generaal van de WHO met als vertegenwoordiger daarvan in Nederland, Jaap van Dissel, de voorman van het RIVM?’
Zonder aarzelen was het antwoord: ‘Jaap van Dissel en het RIVM natuurlijk!’

Het moge duidelijk zijn; ik geloof dat we misleid worden en waarom christenen zonder zelf te toetsen of de Bijbel erop na te slaan Tedros aanbevelingen klakkeloos opvolgen verbijsterd me!

Stel dat ik mijn moeder een paar maanden opsluit, drie keer daags in onherkenbaar gemaakt pak, haastig wat eten door een luikje schuif, haar de zorg van fysio e.d ontzeg, mijn verdere familie verbied bij haar op bezoek te komen, haar in het ergste geval alleen dood laat gaan, dan zou ik toch aangeklaagd worden voor oudermishandeling?

Hoe komt het dan dat we momenteel massaal akkoord gaan met de opsluiting van duizenden bejaarden?
Hoe komt het dat we de wanhoop en eenzame dood van onze eigen vaders en moeders, opa’s en oma’s eensgezind bescherming van onze kwetsbare ouderen noemen?
Wil dan niemand meer het echte verhaal weten?

Ik vraag het speciaal aan de christenen, geloof je nog wel in de heerschappij van Jezus en Zijn macht over ziekte en dood?
Geloof je überhaupt nog wel in de duivel en zijn leugens en misleiding?
Of moeten we constateren dat geloof in het volkomen offer van Jezus plaatsgemaakt heeft voor geloof in een man als Tedros Adhanom Ghebreyesus?
Een veroordeelde terrorist met een flink strafblad van genocide in zijn land van herkomst Ethiopië.
Deze Tedros was toplid van de gewelddadige Ethiopische Communistische Partij.
Het is daarom niet vreemd dat de communistische staatspartij van China, verantwoordelijk voor vervolging van duizenden christenen, de dikste vinger in de pap heeft bij de WHO.
Wat ook niet vreemd is dat artikelen waarin de waarheid over een machtsbeluste man als Tedros en zijn leger van volgzame discipelen, stelselmatig van internet verwijderd worden.

Hebben we dan niets geleerd van hoe voor en tijdens WO2, Nederland, en beschamend genoeg een groot deel van de Nederlandse kerk, mee hielp bij het georganiseerd afvoeren van 7 miljoen Joden?
Gaan er geen rode vlaggen wapperen bij de wetenschap dat destijds duizenden volgzame Nederlanders Hitlers plan, de Joden op transport naar de vernietigingskampen te zetten, klakkeloos opvolgde?
Voor hun eigen veiligheid, zo werd ons wijs gemaakt…
Wat zegt het ons dat de Dam bij de herdenking van deze vreselijke massamoord dit jaar leeg was?
Hadden niet alle alarmbellen moeten afgaan?

Moeten niet alle alarmbellen afgaan in het gezin van God, de kerk?
We weten toch dat onze vijand, satan, uit is op onze vernietiging?
Maar meer nog, we hebben een Heiland, Jezus Christus de gekruisigd en opgestane Heer, de Zoon van God.
Juist Hij, die zonde, ziekte en dood zó serieus nam dat Hij voor ons stierf, roept ons toch meermalen op waakzaam te zijn?
Hij overwon satan waardoor we in Hém meer dan overwinnaars zijn!

Ik neem de vrijhield u/jij de volgende vraag te stellen: ‘aan wiens woord bent u, ben jij gehoorzaamheid verschuldigd, aan dat van Tedros Adhanom Ghebreyesus de directeur generaal van de WHO, of aan dat van Jezus Christus de Zoon van de enige almachtige God?’

Lees de onthutsende waarheid achter het masker van de WHO

https://www.tesfanews.net/gangster-who-head-tedros-adhanom/

Gemuilkorfd…

Bij The Voice of andere Talentenjachten als BGT hoor je nog wel eens juryleden spreken over goosebumps.
Dat betekent kippenvel bij het luisteren naar een prachtig vertolkt lied van één van de kandidaten.

Bij het zien van deze foto, genomen op een van de kerkpleinen in ons dorp kreeg ik ook over mijn hele lijf goosebumps.
Dacht ik bij de eerste aanblik nog; ‘ha mooi, het kruis,’ toen ik nog eens goed keek stond mijn hart even stil van afschuw.

Onwillekeurig dacht ik terug aan de tv serie ‘The handsmade tale,’
Één van de maatregelen om de dienstmeisjes in dit verhaal monddood te maken is hun lippen dicht te nieten, waarover vervolgens een strakke mondkap gebonden wordt.
Verbijsterend genoeg zijn er zelfs gemuilkorfde meisjes die geconformeerd met hun vrijheidsberovers
deze ontmenselijking als een bijzonder voorrecht ervaren en daarom trots aan de medeslachtoffers tonen.

Omdat ik de volgzame houding van de kerk als een gemiste kans zie echt kleur te bekennen, ervaar ik deze openbare vertoning van een kruis met mondkapje als zeer schrijnend.
Heeft de kerk zich achter de gesloten deuren van: ‘we moeten de overheid toch gehoorzamen’ eerder al de heilige handen vast laten binden, laat dit beeld zien dat ze zich ook monddood heeft laten maken?
Of nog schokkender: ’heeft de kerk uit angst voor een virus dé viruskiller, Jezus gemuilkorfd?’

Is de Koning der Joden dan voor niets gestorven?

Maranatha!!

Een paar jaar geleden kon ik met bewijs in handen aantonen dat ik met een pedofiel getrouwd was.
Ik werd uitgelachen, bespot, genegeerd en geïsoleerd.
Wat ik daarvan geleerd heb is dat eer je bereid bent geloof te hechten aan wat normaal gesproken onvoorstelbaar en afschrikwekkend erg is, je moet WILLEN geloven in wat zich duidelijk voor je ogen afspeelt.
Omdat aan het willen geloven een prijskaartje hangt, draaide mijn hele omgeving zich om waardoor ik zelf alles verloor wat me lief was.
Wat voelde ik me machteloos!
Ik wist dat wat ik vertelde waarheid is, en toch verklaarde iedereen me voor gek.

Meer nog dan de buitensluiting door familie, vrienden, instanties en recherche, is het de laffe houding van de kerk, die me het meest pijnlijke trauma van alle bezorgde.
Terwijl ik er van uitging dat daar waar de Heilige Geest woont, de leugen snel ontmaskerd zou worden, is het de manipulatieve geest van Izebel geweest die er voor zorgde dat deze leugen bedekt en ook vandaag nog steeds in stand gehouden wordt.

Datzelfde gevoel van machteloosheid en eenzaamheid bekruipt me ook nu steeds meer.
Vanaf het begin van de Corona crisis ben ik er nl. van overtuigd dat er een plan achter dit alles zit en er een spel met ons wordt gespeeld.
Het is helemaal niet vreemd dat ik dat geloof, ik ben geen hysterica of godsdienstwaanzinnige, het staat gewoon in de Bijbel!
Het moet komen tot een nieuwe wereldorde, waarin satan zich als god zal laten vereren.

Dit plan voor een nieuwe wereldorde komt niet maar zo als donderslag bij heldere hemel, het bestaat al sinds het allereerste begin van de schepping toen Satan de oorlog verklaarde aan God en mensen.
Als willoos instrument staan de machthebbers van deze wereld zelf ook onder een macht, de macht van satan.
Vandaar dat de nieuwe wereldorde al decennia lang het belangrijkste agendapunt is op door wereldleiders georganiseerde vergaderingen, waar op hoog niveau tot in de puntjes uitgedacht is hoe deze nieuwe wereldorde vorm te geven.

Wat nog ontbrak is een geloofwaardige reden om het gewone volk zoet te houden en zo ver te krijgen dat het zelf smeekt om een verlosser uit de nood.
Welnu, wat is het beste middel het gepeupel in die hoek te krijgen?
Je creëert een vijand.
Wat is de beste vijand?
Een onzichtbare vijand.
Wat is de oogst?
Angst!!

Een quote van Joseph Goebbels is:
‘Vertel een leugen vaak genoeg, luid genoeg, en lang genoeg en het volk zal je gaan geloven.’

Als kind van God geloof ik heilig in het complot uit de hel om de door angst verblinde wereld onder de macht van het beest uit de afgrond te brengen.
Angst voor een virus heeft ons, in plaats van dat we dit jaar 75 jaar bevrijding vieren, zelf doen smeken; ‘sluit ons asjeblieft op.’
Nu deze opsluiting de wereld de keel uit hangt jaagt satan de op drift geraakte mensheid de straat op in de Black Lives Matters beweging. Dit alles met maar één doel, burgers tegen elkaar opzetten en verdeeldheid zaaien, zodat ondertussen in stilte verder gebouwd kan worden aan een economische dictatuur van de wereld.

Maar net als toen ik een paar jaar geleden door mijn kerk meewarig voor gek versleten werd, zo is dat nu ook het geval wanneer je medechristenen probeer te waarschuwen voor de leugen en het doel van de anderhalvemeter samenleving.

Niet voor niets zegt God in zijn woord: ‘mijn volk gaat ten onder door gebrek aan kennis!’
Het hoeft daarom niet te verbazen dat onder het mom van ‘God zegt toch zelf dat niemand die dag weet,’ kinderen van God weinig bezig zijn met ‘het laatste der dagen’
Gering of zelfs geen geloof meer hechten aan het bestaan van de duivel, heeft de geest van Izebel alle ruimte gegeven de kerk te misleiden en als vijand van het nieuwe wereldrijk monddood gemaakt.

Ik heb afgelopen weken ervaren hoe deze misleiding medebroeders en zusters niet alleen op anderhalve meter, maar in geestelijk opzicht mijlenver van je verwijdert.
Ik verbaas me er daarom al niet meer over dat het getuigenis van mijn opgestane Heer verdraaid wordt als rebellie en lak hebben aan de Corona richtlijnen van het RIVM.
Alhoewel het ongelooflijk pijn doet hoeft het ook niet te verwonderen dat medebroeders en zusters zeggen moe te worden van een andere boodschap dan die waarmee de WHO deze zelf gecreëerde crisis denkt op te lossen.

Broedermoord vindt al plaats in het begin van Genesis en komt het gruwelijkst tot uiting in de kruisdood van Jezus, de Zoon van God.
Het hoeft daarom ook niet te verbazen dat zelfs je beste vrienden bereid zijn de kliktelefoon te bellen, zodra je je niet aan de door hen zelf strikt opgevolgde regels van het nieuw normaal houdt.

En toch ben ik van slag van de lauwheid van de meeste van mijn medechristenen.
Verbijsterd beluister ik de volgens richtlijnen van het RIVM op gepaste afstand ‘ja maar’s en what if’s’ en zie met bloedend hart hoe de kerk zelf oplossingen bedenkt deze leugen van schijnveiligheid in stand te houden.
De veilige afstand heeft de bruid van Christus naar binnen gericht, in plaats van in de wereld te getuigen van haar heerlijk en begeerlijke Bruidegom Jezus Christus.

Mijn lieve broers en zussen, ook aan zwijgen en net doen alsof er niets aan de hand is hangt een prijskaartje!
Kom op, word toch wakker!
Ontdek opnieuw hoe onze Heer en Heiland in zijn herhaald spreken over de tekenen van de tijd opriep zijn wederkomst te verwachten.
Het klopt, we weten de dag niet, maar wel de tijd waarin deze dag plaats zal vinden.
Bekeer je toch asjeblieft van je overspel met de vijand en maak je klaar je Bruidegom te ontmoeten.

Zing je mee?

Ps.98:4
Laat al de stromen vrolijk zingen,
De handen klappen naar omhoog;
’t Gebergte vol van vreugde springen
En hupp’len voor des HEEREN oog:
Hij komt, Hij komt, om d’ aard’ te richten,
De wereld in gerechtigheid;
Al ’t volk, daar ’t wreed geweld moet zwichten,
Wordt in rechtmatigheid geleid.

Ps.45:7
Straks leidt men haar in statie, uit haar woning,
In kleding, rijk gestikt, tot haren Koning;
Zo treedt zij voort met al den maagdenstoet,
Die haar verzelt, U vrolijk tegemoet.
Zij zullen blij, geleid met lofgezangen,
De vreugde voên, die afstraalt van haar wangen,
Tot zij, daar elk gewaagt van haren lof,
Ter bruiloft treên in ’t koninklijke hof.

Shirt gevonden op: