Sta op en schitter… Je zonden of je leven!

Ik ben op een survival-trip,van de ene berg naar de andere.
De afgelopen tijd heb ik de berg Sinaï beklommen.
Het was een prachtige klim.
Bovenaan gekomen had ik een haast hemelse ervaring.
Het was er wonderlijk helder en licht.
Alsof ik werd opgenomen in een mysterieuze glans.
Ik ontmoette er een Egyptische vrouw en haar zoon,Hagar en Ismaël.
Zij bewoonden een primitieve hut,en boden mij een plek om te blijven.
Het was best aantrekkelijk,maar een innerlijke drang dwong me weer verder te gaan.
Iets in me fluisterde dat er een nóg mooiere berg te beklimmen was.

Dus nu ben ik op weg naar de berg Jeruzalem.
Mijn rugzak belemmerd me trouwens behoorlijk sneller te wandelen.
Er zitten allerlei attributen in,die ik denk nodig te hebben,bv. 2 stenen van schuld en schaamte over mijn zonden.
Maar het lijkt wel of de zak steeds zwaarder wordt.
Ik ben,om eerlijk te zijn,zó moe,uitgeput ben ik.
Toch wil ik verder,want die berg lokt me.

Maar wat gebeurt me nu zeg?
Er staat een man op mijn pad,en belet me de doorgang.
“Wilt u aan de kant gaan,meneer,ik wil verder”zeg ik.
De man weet van geen wijken.
Ik zie in zijn ogen een onverzettelijke kracht die,wonderlijk genoeg,ook teer aan voelt.
Met net zo’n kracht in zijn stem zegt hij me,wijzend op mijn rugzak “je zonden of je leven!”
Aan zijn hele houding bemerk ik dat er geen keus is,ik zal mijn kostbare bepakking af moeten staan,anders wordt het mijn dood.
Bedremmeld geef ik mijn rugtas af,waarna ik weer verder kan.
Het voelt erg onwennig,de tas was best wel een fijn gevoel.
De zwaarte ervan trainde mijn spieren.

Toch lijkt het net,alsof alles nu anders is.
Ik bemerk dat juist deze verlichting van mijn last,me een enorme boost geeft.
Was de last die ik droeg dan toch te zwaar?
Ja,ik begin te geloven dat het me juist verzwakte!
Ik voel me sterker worden bij iedere stap.
Wacht,ik ga rennen!
Joegheeeee,wat voelt alles ineens anders,ik zweef!

Half op weg zie ik nog wel iets wat me schokt.
Op een heuvel staat een kruis.
Hè,wat…zie ik dat nou goed?
Als een vlag die uitgestoken wordt bij het horen van geslaagd zijn na een examen,hangt mijn rugzak aan dat kruis.
Er druppelt bloed uit,dat als voeding voor de grond de roos,die onder het kruis bloeit,bemest.
Ik wil niet te lang stil blijven staan,want de berg Jeruzalem lokt met een oogverblindende glans.

Opeens loopt er iemand naast me,het is dezelfde man die mijn rugtas wilde hebben.
Ik zie dat er littekens in zijn handen en voeten zijn.
Vriendelijk,met een liefde in zijn stem die mijn hart doorboord,vraagt hij ,of hij met me mee op weg mag gaan.
Hij zegt nog iets wonderlijks,wat me enorm bemoedigt.
“Sta op en schitter,je licht is gekomen,over jou schijnt de luister van de Heer.
Zijn luister is boven jou zichtbaar”

Nou,dat geeft me nog meer kracht!
De stad op de berg Jeruzalem blinkt me tegemoet,en roept me een hartelijk welkom toe.
Aangekomen loop ik door paarlen poorten de gouden straten in.
Er is een prachtige woning voor mij.
Een moeder en haar zoon heten me welkom.
Ze stellen zich aan me voor als Sara en Isaäk.
Sara vraagt me of ze ook mijn moeder mag zijn,en dat wil ik maar al te graag.
Nu heb ik eindelijk familie en mag gaan genieten van de heerlijke glorie van deze stad.
De man met zijn wonderlijke ogen en stem nodigt me aan tafel,waar hij me een knapperig vers stuk brood aanbiedt.
Er staan prachtige schalen vol met druiven,zo groot en sappig als ik ze nog nooit gezien heb.

Joh,wat ben ik gelukkig en blij dat ik niet op de berg Sinaï ben gebleven!
Het licht en de glans in deze stad zijn duizend en duizendmaal mooier.
Ik leef hier nog eeuwig en gelukkig,dat weet ik zéker!

Opties

In Amerika is honkbal één van de populairste nationale sporten.
Een bekend teamlid van één van deze clubs was betrokken bij een ernstig auto-ongeluk,waarbij hij één arm verloor.
Na zijn revalidatie koos hij een andere sport.
Je bedenkt het niet,maar hij ging handballen en werd de topscoorder van zijn team.
Een ongelooflijke prestatie omdat het bij handbal aankomt op een feilloze vang-en werptechniek

In een interview met deze speler werd hem gevraagd,hoe het mogelijk was,dat juist híj,als speler met één arm,zulke topprestaties kon leveren.
Zijn antwoord was simpel:” opties”

Interessant antwoord.
In het leven moet ik voortdurend keuzes maken.
Daarbij heb ik maar 2 opties.
En om het nog duidelijker te maken;wanneer ik het hier en nu leven op één lijn wil hebben met Het Koninkrijk van God,en dat wil ik,heb ik maar één optie.
Ik kies voor de optie,aangegeven in Spreuken 3:6
“Ken Hem in al uw wegen,en Hij zal uw paden recht maken”
Het vervolg zegt:
Wees niet wijs in eigen ogen,vrees de Here,en wijk van het kwaad.
Het zal medicijn wezen voor uw vlees en lafenis voor uw gebeente.

The Passion Translation omschrijft het als volgt:
‘Trust in the Lord completely, and do not rely on your own opinions.

With all your heart rely on him to guide you, and he will lead you in every decision you make.

Become intimate with him in whatever you do, and he will lead you wherever you go.

Don’t think for a moment that you know it all, for wisdom comes when you adore him with undivided devotion and avoid everything that’s wrong.

Then you will find the healing refreshment your body and spirit long for.’
Proverbs 3:5-8 TPT

“Become intimate with Him”
Wat een prachtige zin.
Maar dat doet de intentie van deze vraag te kort,het is een dringende oproep.
God gaat haast zelf op de knieën,omdat Hij zo verlangt naar intimiteit met mij.
Daar betaalde Hij zelf de ultieme prijs voor.
Dan kan ik toch niet meer weigeren?
En bepraat alles met Hem.

Dat is Hem kennen!

I choose one option.

Because He also choose one option,to love me…

Zet je hoofd uit!

Soms hoor je iemand een verhaal vertellen dat te mooi is om waar te zijn.
Of je ziet een reclame van je favoriete product spotgoedkoop aangeboden,ver beneden de normale prijs.
Een stemmetje fluistert achterdochtig dat er vast wel een addertje onder het gras zal zitten.
En meestal is dat dan ook zo.

Grappig is,dat er iets vanbinnen zit wat je waarschuwt op je hoede te zijn.

Andersom kan ook.
Iets lijkt te mooi om waar te zijn,maar vanbinnen wordt iets wakker gemaakt.
Hoop,verlangen,ontroering,stel dat het waar is…

Zo was het ook in Nazareth.(Lucas 4:14-30)
Jezus nam in de synagoge de boekrol en las voor uit Jesaja 61.
Het gedeelte waar Israel de Messias beloofd wordt.
Hij sprak daarna de geweldige woorden:”Heden is dit schriftwoord voor uw ogen vervuld.”
De mensen werden ontroerd.
Ze fluisterden onder elkaar:”zou hij het zijn?
De messias?
De verlosser Israëls?”

(Ik stel me zo voor daar bij te zijn.
Je leven lang verlang je naar zijn komst,en dan plotseling…daar staat hij!
“Zou hij…zou het waar zijn…?”
Hoop gloort op in je binnenste.
Diepe ontroering en verlangen zoeken in je hart een plek van thuiskomen.)

Maar wacht…iemand roept:”dat is toch de zoon van Maria en de timmerman?”
Inderdaad,hij is maar gewoon de zoon van Jozef,die ze nog van vroeger kenden.
En wat er daarna gebeurt is afschuwelijk.
Ze willen Hem in het ravijn storten.

De gevolgen van deze keuze zijn dramatisch te noemen voor Nazareth.

Jezus kon uiteindelijk weinig wonderen doen in de plaatst waar hij opgegroeid was.


Dit bedoelde Jezus met het zaad dat opkomt tussen de doornen en distels.
Het komt wel op maar wordt verstikt.

Je hoort dat Hij goed is.
En dat je deel hebt aan Zijn leven.
Je leest alle geweldige beloften,ook voor jou.
Man,je hart maakt 1000 sprongetjes.
Totdat je hoofd zich ermee bemoeien gaat.

Een adder bederft het groene gras van opkomend geloof
“Dit kán niet waar zijn!
Ja maar…
Zo makkelijk gaat het niet!
Vroeger…”

De redeneringen in je hoofd winnen het van je hart.

Het is nodig om dat hoofd dan uit te uit te zetten.
Want Hij,Jezus,je vervulde verlangen woont in je hart.
Daar,in je diepste binnenste fluistert Hij zijn minnelied.
Daar hoor je Zijn hartslag.
Luister maar…

Ik hou van je
Ik hou van je
Ik hou zo van je

Ja Maar…

Over David,de tweede koning van Israel,wordt in de bijbel gesproken als “de vriend van God”
Hij was een man die zich niet schaamde voor zijn emoties.
Hij schaamde zich ook niet om voor de ark van God uit te dansen.
Let wel,voor de ogen van het hele volk!
Zó blij was David met zijn God!

God zelf schaamt zich ook niet om,hoewel er veel ongerechtigheid van David bekend is,zichzelf “vriend” te noemen.
Vriend van David!

Wat ook van David bekend is,hij dode de leeuw en de beer,die zijn schapen roofden toen hij nog herder was in de velden van Bethlehem.
Van zijn volgelingen wordt verteld dat,omdat ze omgingen met David,de gezalfde koning,zij ook menig leeuw en beer gedood hebben.

En dat intrigeert me.
Waarom?
Wel,omdat,wanneer ik getuig van mijn geloof in mijn allersterkste en allerliefste Jezus,vaak het volgende gezegd wordt;”Ja maar…”
(“ja maar”,dan zeg je dat alles wat daarvóór gezegd is,niet waar is.
Dat wat ná het “ja maar” komt,is de waarheid.)

“Ja maar,de duivel is ook erg machtig”
Of”Ja maar,er staat toch in de bijbel dat in het laatste der dagen de duivel rond zal gaan als een briesende leeuw.”(1 Petr.5:8)
Inderdaad,dat staat er!
Dat is de waar!
Alleen,de leugen ( of de waarheid)zit in het woordje;”als”
Áls een briesende leeuw.
Hij doet alsóf hij een briesende leeuw is,en het is hem gelukt om ons als gezalfden van de Heer,te laten geloven dat hij dat ook ís!

Hij heeft altijd hetzelfde trucje,ons groot over hem te laten denken.
Daardoor denken we klein over God.
De mate waarin ik God limiteer tot waar ik Hem begrijpen kan,zó weinig sta ik Hem dan toe te werken in mijn leven.

We kunnen dit omdraaien.
Ik kies ervoor om groot over God,mijn Vader,te denken.
Omdat ik dat geloof,verwacht ik veel van Hem,en ís Hij ook groot.
In die mate sta ik Hem dan ook toe in mijn dagelijks leven werkzaam te zijn,invloed te hebben.

Satan is niet anders dan een overwonnen heerser,die met afgehakte duimen en tenen,naakt door de straten wordt gevoerd,vastgebonden aan de praalwagen van mijn Koning.
Een ontwapende kakkerlak.(Kol.2:15)

Terug naar David.
In navolging van mijn Koning,neem ik het zwaard in handen om de leeuwen en beren,die buiten op mij staan te wachten,te doden!
Omdat mijn Koning de Leeuw van Judah is!
En ik daarom in Hem de gezalfde ben!

Vrijgemaakt

Gisteren was een beetje gekke dag.
Het was zondag,en dat is al speciaal.
Ik mag naar de kerk gaan.
En nou juist dat is voor mij erg speciaal.
Want ik had 2 jaar geleden besloten nooit meer naar een kerk te gaan.
En toch werd gisteren mijn naam genoemd in de afkondigingen.
Ik werd zegenend welkom geheten als nieuw belijdend lid.
In de Gereformeerd Vrijgemaakte Kerk Oegstgeest.

Ja,dat is een wonder.
Dat besef ik maar al te goed.
Dat ik leef is al een groot wonder.
En nu dus toch weer lid van een kerk.
Nadat ik in deze kerk gastlid was geworden besloot ik dit vooral zo te laten.
Die vrijblijvendheid was veilig,dan kon ik zó weer opstappenu wanneer het pijn ging doen!
Want houden van is ook pijn leiden.

Wat ik bij mezelf ontdek is,dat ik die pijn nodig ben.
Omdat ik dan juist besef hoe mooi houden van is.
En ik hou van God,Die mij in deze kerk gebracht heeft.
Dus houd ik ook van deze kerk,en de mensen die ik op zondag en door de week ontmoet.
En heb ik ook pijn…

Al met al,ik ben blij.
Omdat ik ergens bij hoor.
En dat wil ieder mens.
En bij mensen te horen die mijn Vader ook Vader noemen voelt veilig.
In mijn rondzwervend kerkelijk leven ben ik nooit een “achteraan” zitter geweest.
Zowel letterlijk al figuurlijk niet.
Achteraan zitten leidt me te veel af.
Ik zat eens jarenlang op de voorste rij in een kerk.
Bij een ontmoeting na de dienst stelde de dominee zich aan me voor en vroeg me;”is u ook van deze kerk?”
(Hahaha,ik geloof niet dat dat nu het geval is)

Maar ik wil graag “meedoen” in een kerk.
Omdat mijn Vader me hier zegent,en me daarom als een zegen maakt.

Omdat ik merk dat in elke kerk hetzelfde spel wordt gespeeld door satan.
Want hij is ook gek op de kerk.
Op de harten en vooral hoofden van kerkmensen.
Hij zaait daar voortdurend leugens over Jezus mijn allerliefste vriend.
Ook in het hoofd en hart van mij.

Het is als een vogel die rond circelt boven mijn hoofd en probeert daar een nest te bouwen.

Wonderlijk,hoe de Heer in je leven kan werken.
Nóg groter wonder is het wanneer je dat,als persoontje met een eigen wil,ook toelaat.
Want dat is uiteindelijk het allergrootste wonder.

Support

Vanmorgen vroeg fietste ik langs de sportvelden.
Ik bedacht me dat het plezier van kinderen om te gaan voetballen of hockeyen o.i.d. tevens voor ouders een grote opoffering is.
Je vrije zaterdag al vroeg kinderen naar sporten brengen,en aan de zijlijn aanmoedigen…respect.

Dat aanmoedigen is trouwens op veel velden een probleem geworden.
Veel ouders letten er vooral op of de scheidsrechter hún kind niet onterecht een gele kaart uitdeelt.
Uiteraard is jóu kind de beste.

Mijn fantasie nam het over.
Pappa staat ook aan de zijlijn en moedigt mij aan.
En grijpt meteen in wanneer er een gele of rode kaart wordt uitgedeeld aan mij.
Hij vindt mij de beste,uiteraard.
Het kan ook niet anders Hij ziet Zijn Zoon in mij.
En alle gele en rode kaarten zijn aan het kruis door Hem vernietigd.

Die wetenschap maakt dat ik niet anders meer kan dan Papa trots te willen zien.
Het gaat automatisch omdat ik ook zo trots op Hem ben!
Mijn Vader is lekker de alderalderalderbeste!
Dus kom niet aan mij,want dan kom je aan Hém!

Verkiezing

Ik stond nog met mijn voeten
in ’t zand van de woestijn.
Een man kwam mij lokken,
met brood en wijn.

Een fluistering zacht in mijn hart
zijn stem,zo zoet al honing.
Mijn lieveling,mijn duifje,
hier,hier is jou woning.

Kijkend naar beneden,
mijn voeten in het zand.
Begreep ik,ik moest kiezen,
één stap, Het Beloofde Land.

De man,genaamd Yeshua,
hij kwam me tegemoet.
Hij waste zelf mijn voeten,
zoals een dienaar doet.

Nu schoon en rein gewassen,
gedragen in zijn woning.
Bemind mij elke dag,
Yeshua,hij,mijn Koning…

,mijn Koning…