De catacomben en de voedselbank.

Gedreven door verlangen naar een kerk zoals de eerste gemeente, waar onder het krachtig getuigenis van de opgestane Heer, iedere dag gelovigen werden toegevoegd, schreef ik in juni 2019 over mijn ervaring kerk/voedselbank.
In feite deelde ik in mijn blog pijn over gemis, niet zozeer van goed eten en daarom dankjewel moeten zeggen voor minder, maar vooral over gemis van het getuigenis van de opgestane Heer.
Er is me vaak gezegd dat verlangen naar hoe het in de eerste gemeente was, een utopie is, dromen over iets dat simpelweg niet mogelijk is.
Het komt me nog steeds over als, hoewel de schatkamers wijd open staan, ik dankjewel moet zeggen voor minder of goed genoeg.

We zijn bijna 2 jaar verder en mijn hemel, sinds vorig jaar leven we in een compleet andere wereld waarin het ondenkbaar geworden is opgepropt tussen hoofdzakelijk onzichtbaar achter boerka gesluierde medemensen te wachten op je beurt bij de voedselbank.

Ondanks dat, of liever gezegd, mede daarom, droom ik meer dan ooit van zo’n kerk, een gemeenschap waarin de gekruisigd en opgestane Heer Jezus Christus centraal staat.
Een Handelingen 4 kerk, waarin de onderlinge liefde zoals beschreven in psalm 133 niet alleen bezongen maar geleeft én beleeft wordt.

Pas de laatste tijd realiseer ik me dat er nogal wat concequenties kleven aan lid zijn van zo’n kerk.
De geschiedenis leert immers ook dat het krachtig getuigenis van de opgestane Heer vooral bij de godsdienstleraars van de gevestigde kerk irritatie opwekt.
Een ergernis die aan het begin van de kerkgeschiedenis uitmondde in vervolging van Jezus’ dood en opstanding belijdende christenen.

Tijdens een rondleiding in nagemaakte catacomben, ondergrondse gangen waarin gekovigen uit de eerste eeuw niet alleen hun overledenen begroeven, maar ook hun samenkomsten vierden, proefde ik een fractie van de ernst van deze vervolging.
Tot die tijd had ik daar een nogal geromantiseerde voorstelling van.
Maar de gids verhaalde een heel andere werkelijkheid: groot en klein stond met de voeten in de modder en het lijkvocht van hun in nissen begraven doden.
En toch, de lieflijke geur en de kracht van het Evangelie oversteeg de stank van ontbinding en verlichtte de ondergrondse duisternis.
Mede door de vervolging
verspreide het Goede Nieuws zich over heel de wereld en doorboorde eeuwen later mijn eigen hart.

Maar vervolging, nee ik weet niet wat dat is.
Mijn bed staat immers niet ergens ver weg in China, Noord Korea of één van de streng Islamitische landen waar vervolging van christenen aan de orde van de dag is?

Vandaag las ik mijn blog over de voedselbank nog eens door.
Zoals gezegd, de wereld is verandert, de regels en voorschriften voor toegang tot de voedselbank ook.
Maar heeft het krachtig getuigenis van de opgestane Jezus, de kerk uitdeler van het brood des levens gemaakt?
Staan de deuren wijd open voor de wereld in nood?
Is de kerk bereid om omwille van dat krachtig getuigenis vervolging te riskeren?

Is het niet juist omdat er allang geen getuigenis van de kerk meer uitgaat, deze ook geen vervolging te verwachten heeft?
In de afgelopen decennia is de overheid onderdanig immers compromis op compromis gesloten, dus wat zou er te vrezen zijn?

Anders is het wanneer je als eenling nog vragen durft stellen.
Vragen die gebaseerd zijn op die ene vraag: ‘hoe staat het met het getuigenis van de opgestane Heer?’
Dat deze vraag fnuikend en gemener dan ooit uitsluiting door de gevestigde orde betekent, ondervinden individuele christenen (nu nog) in het klein.
In het groot ondervindt een hele kerkgemeenschap als Grace Life Church in Canada dat, waar de overheid gebood in het duister van de nacht een driedubbel hek om het gebouw te plaatsen en zo gelovigen de toegang te beletten.
Een kerk in het vrije westen die ‘ondergronds’ moet gaan!
De tekenen wijzen er op dat dit soort maatregelen tot het nieuwe normaal gaan behoren ook, (of vooral) in de kerk.

Je kunt je afvragen wat voor geheim daar dan bedekt moet blijven?
Wel, het krachtig getuigenis van het verbroken Lichaam en verlossend Bloed van onze Here Jezus Christus!
Alsof een door de machten van de duisternis aangedreven overheid deze hemelse kracht aan banden leggen kan!

Ze hebben zeker nog nooit gehoord van een weg door de Rode Zee, vuur uit de hemel op de berg Karmel en het van boven naar beneden gescheurde gordijn voor het Heilige de Heiligen.

Het is aan God te danken dat er net als in de tijd van Elia, nog steeds een grote menigte verzameld is rond de Ark des Verbonds, de enig en ware gekruisigd en opgestane Heer Jezus Christus.
Het voorhangsel is gescheurd, wees welkom, belijdt uw zonden, eet van het brood des Levens en drink uit de beker der dankzegging.
Leef!

Liefde, vrijheid, geen dictatuur.

Liefde, vrijheid, geen dictatuur.

Vanaf dag één heb ik niet gelooft in de dramatiek waarmee ons vorig jaar het virus werd voorgesteld en heb me daarom ook nooit bang laten maken.
Ik beweer daarmee niet dat het niet bestaat, maar ben er van overtuigd dat het een middel was en is de wereld bevolking angst aan te jagen en zodoende onder controle te krijgen.
Betere vijand dan een onzichtbare vijand kun je niet bedenken en het overgrote deel van de wereld heeft het als waarheid aangenomen.

Angst maakt mensen blind voor de werkelijkheid, het verlamd en maakt dat men degene die bewust deze angst aanjaagt, lijdzaam gehoorzaamt.
Zij zijn als het ware meester over je gedrag en denken geworden waardoor je willoos de meest idiote opdrachten uitvoert.
Het maakt ook dat men niet meer op het idee komt zelf onderzoek te doen, met als gevolg dat de meest doorzichtige leugens klakkeloos voor waar aangenomen worden.
Bovendien zorgt deze angst en lijdzaamheid ervoor dat degene die nog wel in staat zijn waarheid van leugen te onderscheiden, als de vijand worden aangemerkt.

Het mondkapje is daarvan een goed voorbeeld; s’avonds vertelde men op tv dat het mondkapje tegen welk virus dan ook geen enkele bescherming biedt en alleen maar schijnveiligheid geeft.
Slim en sluw zei men er natuurlijk niet bij dat het mondkapje een proef is het volk te testen op gehoorzaamheid.

De list slaagde want tot mijn afschuw zag ik de volgende dag mensen met mondkapjes lopen! Alsof het een nieuwe modetrend is, ontstond spontaan een competitie om wie het mooiste en best zittend mondkapje naaien kan, waarop
menig vlijtig Liesje op Facebook trots een eigen gemaakt mondkapje van hetzelfde stofje als de rest van de outfit toonde.

Zonder na te denken heeft men zich geconformeerd met de leugen en heeft men zich willoos monddood laten maken, waarop het vervolgens heel gemakkelijk geworden is de weigeraars als de meest gevaarlijke bron van besmetting af te schilderen, mensonterende vernederingen te laten ondergaan en buiten te sluiten.
Onder de slogan: ‘we doen het voor de ander,’ en zoals de kerk zegt; ‘uit naastenliefde,’ sluit men de meest kwetsbare mensen op, of nog medogenlozer, laat men vaders, moeders, opa’s en oma’s alleen dood gaan.

Dat het nooit om een virus is gegaan is me gisteren nog pijnlijker dan daarvoor bewezen.
Ondanks, of meer nog, dankzij de verschrikkelijke beelden op het Malieveld van vorige week, was ik gisteren op het Museumplein in Amsterdam voor een vreedzaam samenzijn van ‘complotwappies.’
Vreedzaam, dat vooral, want het is vanaf het begin van deze demonstraties nooit de bedoeling geweest geweld te gebruiken.
Integendeel!
Ik hoef het verloop van de demonstratie niet te verhalen, er zijn gelukkig genoeg foto’s en verslagen van medestrijders op Facebook e.d. geplaatst.

Waar het me om gaat is dat ik ontdaan thuisgekomen ben, bezeerd tot in het diepst van mijn ziel.
Omdat wat ik al wist, maar tegen beter weten in steeds hoop dat het niet waar is en liever geloof dat ik mezelf wat wijs maak, we zijn, ik ben in een dictatuur belandt.

Het is dezelfde ervaring, dezelfde verbijstering en ongeloof als die ik beleefde in mijn huwelijk met een psychopaat.
Iedere keer dacht en hoopte ik dat het niet erger kon, waarna het vorige incident verbleekte bij een volgend nog schokkender voorval.
Omdat wat ik voor mijn eigen ogen zag gebeuren een niet te bevatten smerigheid was, kwam ik terecht in een soort niemandsland waar de scheiding waarheid/leugen steeds meer vervaagde.
Een doolhof waarvan de uitgang steeds weer verlegd werd, typisch het spel van een roofdier met zijn prooi.

Datzelfde ervaar ik sinds de eerste lockdown waarna ik er na gisteren nog meer op gewezen ben dat ik in een land leef waar me verboden is zelf na te denken, mijn mond open te doen, te gaan en staan waar ik zelf wil en zelf te beslissen of ik wel of niet ergens iets van vind.
In een jaar tijd is waarheid geworden waar de complotwappies al veel eerder voor waarschuwden, we leven in wat allang geen samenleving meer genoemd kan worden maar in een door machtswellustelingen gecontroleerd systeem.
Deze machten bedienen zich van exact dezelfde tactiek, retoriek en mechanismes als die waarmee ik in een huwelijk met een foute man onder de duim gehouden werd.
Het fnuikende van deze tactiek is dat de bedienaar daarvan de kunst verstaat je te laten geloven dat het je eigen schuld is wanneer het mis gaat.
Hoezeer je ook je best hebt gedaan te gehoorzamen, het is nooit goed genoeg dus zet je bij straf nog een tandje bij.

Zien we dat nu niet precies gebeuren in de maatschappij?
Neem b.v. weer het mondkapje, steeds meer gehoorzame burgers zijn zelfs bereid niet met 1 maar met 2 van die vieze lapjes hun neus en mond te bedekken en behandelen de weigeraars nog meer dan daarvoor als de vijand.

Omdat ik christen ben geloof ik in een waarheid achter de waarheid dat we voorgelogen worden.
Niet alleen zijn in een jaar tijd allerlei complotten de theorie van alle dag gebleken, de eindtijd waarover de Bijbel spreekt is meer een jaar geleden de werkelijkheid van vandaag.
Als kind van de enige ware God geloof ik daarom ook dat de duivel bestaat.
Zoals God Vader is van degene die van zichzelf getuigd dé Weg, dé Waarheid en hét Leven te zijn, Jezus Christus, de gekruisigd en opgestane Heer, zo is de duivel , Satan de vader van de leugen.
Als tegenstander van God en mensen, gebruikt hij zijn enige en uiterst geniepige list, misleiding d.m.v. een leugen die bijna op waarheid lijkt, de wereld in complete chaos te storten.
Het is hij aan wie die de machtigen der aarde hun ziel hebben verkocht waarop zij op hun beurt regeringsleiders als loopjongetjes van het kwaad hebben ingezet.

Omdat wat ik geloof gebaseerd is op waar de profeten, de apostelen en mijn Heer en Heiland, Jezus over geprofiteerd hebben, geloof ik, dat niet Satan, maar God de touwtjes in handen heeft.
Het geeft me rust in mijn ziel te weten dat Hij een plan A heeft en niet nog een plan B achter de hand houdt voor het geval plan A mislukt.
Wat Hij beloofd doet Hij, zonder dat Hij iets achter houdt mocht ik niet braaf en gehoorzaam zijn wetten opvolgen.
Ik kan dat ook helemaal niet, het is onmogelijk.
Maar halleluja, daar ligt meteen het antwoord, wat voor mij onmogelijk is, is bij God mogelijk.
In Zijn Zoon Jezus Christus ben ik vrijgekocht van iedere ongehoorzaamheid en straf, niemand kan mij nog scheiden van Zijn liefde.

Ik bid dat iedereen die in liefde opkomt voor de waarheid, díe Liefde ontdekken gaat!
Ik bid dat de dienaren van de wet, die ook alleen maar uit angst de buitenproportionele bevelen opvolgen, hun knieën buigen voor de enige echte Koning, Jezus.
Aan welke kant van de linie we ook staan, in Hem alleen ligt de oplossing van alle onrecht en chaos, Hij ís de oplossing!
Hij komt en zal komen om alles wat krom is recht te maken.
Alleen Hij is bij machte om het verlangen naar Liefde, Vrijheid en geen Dictatuur in vervulling te laten gaan.
Hij ís Liefde,
Hij ís Vrijheid.
In Zijn koninkrijk is geen ruimte voor dictatuur.

Ik zie uit!

Nu zijt wellekome Bill of nu zijt wellekome Jezus?

‘Nu zijt wellecome’ zingt een oud Kerstlied.
Waar deze tekst aan ontleend is ontgaat me een beetje.
Alhoewel ook toen alle tekenen erop wezen dat er een invasie vanuit de hemel had plaatsgevonden, waren het alleen een paar arme herders die op kraamvisite gingen.
Zelfs toen een ster duidelijk de plek van de geboorte van de Messias aanwees, was het een stel buitenlanders die de moeite namen een verre reis aan te vangen om dit Kind te aanbidden.
Zowel de koning als de kerk wilden de Redder van de wereld ombrengen!
Hoezo, ‘Nú zijt wellecome!’
Zit de in nood en radeloos dolende wereld te wachten op Jezus?
Hoe zouden ze de weg ernaar toe moeten vinden, wanneer zelfs de kerk opgehouden is Kerstfeest te vieren laat staan uit te barsten in een welkomst lied ter ere van dit Kind?

Wie ziet er nog uit naar The Great Reset van onze Bruidegom, de Koning der Koningen?
Of wachten we met smart op het vaccin waarna we weer terug kunnen naar ‘normaal?’
Gezien de dank voor het prikje ben ik bang dat het dat laatste is.

Nu zijt wellekome Bill of Nu zijt wellekome Jezus?

Klaar om te vertrekken.

Vanmorgen liet iemand me één van de spotprenten zien over Donald Trump.
Schaterlachend en overtuigd mij een plezier te doen toonde mijn medechristen me Trump als dwarse kleuter die weigerde de crèche te verlaten.
Ik vroeg hem: ‘wanneer je zelf mee doet aan een verkiezing en je weet zeker dat er fraude is gepleegd, wat zou jij dan doen?’
Omdat ik in zijn ogen toch al een complotdenker ben, ben ik, zo verwoorde hij dat, nog gekker en dieper gezonken dan dat hij eerder al dacht.

Ach, die uitspraak doet me weinig en dit blog schrijf ik ook niet om Trump te verdedigen.
Wat schrijnt is het feit dat de hele wereld door misleiding in verwarring is.
Ik hoor maar weinig mensen iets echt inhoudelijks zeggen, of dat nou vóór of tegen iets of iemand is.
Haast iedereen die je vraagt of men zelf onderzoek heeft gedaan, antwoord ontkennend, maar praat gewoon na wat anderen zeggen.

De situatie rond de verkiezingen in Amerika is daar een goed voorbeeld van.
De media werkt hier driftig aan mee,
en vermeldt haast alleen nog maar eenzijdig nieuws.
Google, Facebook en Twitter verwijdert wat zij vinden wat we niet weten mogen en zorgen er daarmee voor dat het echte nieuws steeds meer onvindbaar is.
Niet alleen dat, degene die nog wel zelf nadenken en op onderzoek uitgaan naar wat waar of niet waar is, worden belachelijk gemaakt en zelfs al als potentiële terroristen aangemerkt.

Gelukkig heb ik de krant, de nieuwsbulletins en Google niet nodig, ik heb de Bijbel, het Woord van God.
Daarin staat precies beschreven dat wat ik vandaag meemaak al in het Paradijs begonnen is.
Het verontrust mij zeker hoe de wereld verandert is, ik vind het erg eng, maar houd vast aan wat God erover gezegd heeft.
Satan heeft allang verloren, daarom is wat ik zie en meemaak, hoe een mug net doet alsof hij een leeuw is.
Zijn tactiek van de zwarte aarde zal nog onnoemelijk veel leed brengen, maar eer dat gebeurt, zullen er twee trompetten klinken, de eerste om degene die in Jezus ontslapen zijn op te halen, de tweede om de levenden tot zich te trekken.
Dat is wat Jezus me belooft heeft, iedereen die van Hem is Hem zal Hem in de lucht tegemoet gaan!
Ik ben van Hem, dus ik ben er bij.

Heb ik dat aan mezelf te danken?
Zijn het mijn eigen goede werken, of mijn ijver voor de kerk waarom ik verdiend heb dat Hij me ophaalt?
Welnee, ik ben een zondig mens en de Bijbel zegt dat er niemand is die goed doet en het loon van de zonde de dood is.
Mijn eigen worstelen een ticket voor dit reisje te verdienen is niet meer dan de vieze doeken van een vrouw die ongesteld is.
Jezus, de Messias, de Zoon van God en mensen, de gekruisigd en opgestane Heer, Hij heeft mijn schuld betaald en zette er met zijn eigen bloed een handtekening onder.
Mijn paspoort is getekend door Hem, mijn Verlosser die eeuwig leeft en ik met Hem!

Is jouw schuld ook al betaald door het Lam dat aan het kruis op Golgotha is geslacht voor de zonde der wereld?
Zijn jouw goede werken meegekruisigd en met Jezus mee begraven in het graf?
Is jouw paspoort getekend met het bloed van Hem, de Levende Heer van hemel en aarde?
Bemoedig elkaar dan met de woorden van onze opgestane Heer en Heiland;
‘Zie ik kom spoedig!’

Jeruzalem, de stad Davids.

Op 6-12-2017 erkende president Donald Trump Jeruzalem als hoofdstad van Israël en beloofde de Amerikaanse Ambassade van Tel-Aviv naar Jeruzalem te verhuizen.

Dit besluit werd niet overal met gejuich ontvangen; de moslimwereld bestempelde het zelfs als een oorlogsverklaring aan de Islam.
Persoonlijk zag ik het als het uitkomen van een profetie maar
kwam ik er al snel achter dat Jeruzalem ook onder gelovigen een splijtzwam is, een steen des aanstoots, zoals de Bijbel dat zelf verwoord.
In één of andere rondvraag om gebedspunten stelde ik destijds voor, God te danken voor dit historische feit in de geschiedenis en Israël en Donald Trump te zegenen met de vrede van Jezus.

Als door een wesp gestoken ontaarde de reactie op mijn vraag in een felle discussie en gedragsanalyse van Trump en riep men mij persoonlijk ter verantwoording over het Palestijns Israëlisch conflict.
Mijn enige reactie was: ‘De Heer beloofd al aan Abraham, ‘wie u zegent zal ik zegenen, wie u vervloekt zal ik vervloeken.’
Jammer genoeg was deze uitspraak nog meer olie op het vuur van haat en tweespalt onder gelovigen om het uitverkoren volk van God.

Het is een voorbeeld van wat zich op wereldniveau afspeelt, zowel in de seculiere wereld als in de kerk wereldwijd.
Maar gelukkig, ondanks dat een groot deel zichzelf de zegen onthoudt in het veronachtzamen het volk en land Israël te zegenen, de Here God laat zich niet weerhouden de beloftes aan Abraham, Isaac en Jacob te vervullen.

Ook vandaag de dag is er onder gelovigen en niet gelovigen nog weinig verandert in de harde houding tegenover Gods volk.
Ik vraag me daarom wel eens af of dit te maken heeft met het afwijzen van de zegen en daarom automatisch de vloek over zichzelf afroepen.
In ieder geval hoef je in een gesprek alleen maar de naam Israël of Tump te noemen en een mini-oorlogje is geboren.

Zo ook één van de afgelopen dagen.
In aanloop naar de komende Amerikaanse presidentsverkiezingen belandde ik in een discussie over Trump.
Zoals in de msm alles wat Trump zegt bij voorbaat al belachelijk wordt gemaakt, zo proefde ik ook nu een hoog gna-gna gehalte.
Allereerst om het feit dat hij ‘het’ ook gehad heeft en hoe het komt dat hij al na 2 weken weer beter was.
Ja ja, het zal allemaal wel.

Ik hoef zijn onbesuisd gedrag gelukkig niet te verdedigen en begrijp heel goed dat hij het op een bepaalde manier zelf ook wel uitlokt niet serieus genomen te worden.

Tegelijkertijd ben ik er van overtuigd dat hij mede door deze karaktertrekken juist nu, in deze tijd door God is aangesteld president van het machtigste land van de wereld te zijn.
Zoals om hem zelf gelachen wordt, zo lacht híj om de spot en hoon van zijn tegenstanders, hij slaapt er volgens mij geen nacht minder om.

Ik bracht in dat het niet erg eerlijk tegenover Trump is dat de vooringenomen mening over hem, hem al bij voorbaat de kans ontneemt zich als goed president te bewijzen.
De vraag kwam wat hij dan wel voor goeds gedaan heeft?

Ik haalde aan dat ik het als christen treffend vind dat Trump als eerste staatshoofd in de geschiedenis Jeruzalem als hoofdstad van Israël heeft erkent en andere landen opgeroepen heeft dat ook te doen.
En dat het een bijzonder feit is dat we in deze tijd het uitkomen van veel Bijbelse profetieën over Israël meemaken en ik daarom geloof dat Trump een instrument in Gods handen is het plan met Zijn volk te voltrekken.
Het is daarom niet belangrijk of ik nou vóór of tegen Trump ben, het is ook niet belangrijk wat ík van Israël vind, ik ook geloof gewoon in de God van Israël…

Jammer dat het in zulke gesprekken met name kerkmensen zijn die over Trump gaan sneren.
Hij kan immers nooit een echte christen zijn, ‘kijk naar eens naar dit en weet je wel dat…?’

Maar stel je eens voor dat David president van Amerika was.
Die overloper naar de vijand en aansteller tegenover de Filistijnse koning.
Of weet je nog dat hij ordinair en koning onwaardig door de straten van Jeruzalem danste?
Tussen het gewone volk en nog wel in zijn ondergoed!
En moet je horen; voor de Heilige Ark uit!
En wat denk je er dan van dat hij met de vrouw van een ander neukte?
Oh, nog erger, hij liet de man van die vrouw zelfs vermoorden!
En dan zijn gezin en huishouden; een asociale ongeordende chaos waar we vandaag de Kinderbescherming op af zouden sturen!

Tja…
En toch schaamde God zich niet hem Zijn vriend te noemen.
Hoe dan?
Doordat eens de Zoon van diezelfde David aan het kruis genageld zou worden.
Kapot geranseld, naakt en door het kerkvolk en haar leiders buiten geworpen, sloot men de poort van Jeruzalem toe voor degene die al vanaf de schepping Koning der Koningen en Heer der Heren is over hemel en aarde.

Dezelfde gekruisigd en opgestane Zoon van God en Zoon van mensen heeft mijn toekomst bepaald.
Deze gebeurtenis, 2000 jaar geleden, is de reden waarom ik met spanning en verwachting de gebeurtenissen in het Midden-Oosten volg.
Omdat elke al duizenden jaren geleden uitgesproken profetie over Israël en de wereld vandaag in sneltreinvaart aan het uitkomen is volg ik met meer dan grote verwachting het nieuws over Trump en het Midden-Oosten.

Omdat Jezus me aanmoedigt acht te slaan op het bloeien van de Vijgenboom, het symbool van Israël, hef ik mijn hoofd omhoog naar de hemel.
Van daaruit verwacht ik Hem mij tot zich te trekken waarna ik voor altijd bij Hem mag zijn.
Hij heeft het beloofd en zal het ook doen!

Eens zal Hij Jeruzalem als stad van de eeuwige vrede in ere herstellen.
Samen met de vele anderen wiens klederen gewassen zijn het bloed van Jezus, mag ik daar vrij in en uit gaan, de 12 paarlen poorten staan immers altijd open?
Er zal geen zon en maan meer zijn want Jezus is het Licht en in Hem mag ik licht zijn.

Wat een heerlijk vooruitzicht!
Iedere vervulde profetie brengt me dichter bij die glorieuze eeuwigheid.
Het is daarom dat ik Israël zegen met Vrede en bid om moed, kracht en bescherming voor de president van Amerika, Donald Trump, een gewoon mens als u en ik…