Laat de klok luiden!

Ongeveer vijf jaar geleden was ik in Amsterdam tijdens de GayPride, een feestelijke week die uitmondt in de CanalPride.
Tijdens deze week is onze hoofdstad hét centrum in het verkondigen van het recht op welke sexuele voorkeur ook, behalve pedosexualiteit!
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik genoot van de uitbundige sfeer en mijn ogen uitkeek bij de veelkleurig uitgedoste Dragqueens.
Ondertussen bekroop mij een gevoel van onbehagen over; ‘is er nog wel een grens?’

We zijn een paar jaar verder.
In die paar jaar ben ik in een wereld verzijld geraakt die te zwart is voor woorden, de wereld van de pedofiel.
Wanneer je zonder daar zelf voor gekozen te hebben in terecht komt, val je van de ene verbijstering in de andere.
Het is een buitengewoon smerige onderwereld die stelselmatig door de bovenwereld ontkent en genegeerd wordt.
Het gevolg van deze ontkenning, de ‘horen, zien en zwijgen’ tactiek, is desastreus, omdat daardoor de omgeving waarin de pedofiel zijn gang kan gaan door de zwijgende omstanders zelf wordt gecreëerd.
Met andere woorden; het ontkennen en negeren zorgt ervoor dat onze kinderen vogelvrij zijn op het jachtgebied van de op roof uitgaande pedo’s.

De maatschappij wil het liever niet weten en justitie en recherche hebben het te druk met eindeloos voortslepend zinloze processen.
Negenennegentig procent van de scholen veegt het onder het tapijt en dwingen de betrokkenen zelfs tot het tekenen van geheimhouding.

Als waarschuwer tegen deze smerigheid en het opkomen voor de slachtoffers daarvan kom je steeds meer alleen te staan.
Een paar jaar geleden zei ik in een groep gelovigen dat het niet meer zo heel lang duurt, dan varen de pedofielen hun eigen boten in de CanalPride.
Ik werd uitgelachen…
Ook wanneer ik het nu wel eens te berde breng heeft men liever dat ik zwijg, ‘want nee zo ver gaat het niet komen.’
Of er wordt gezegd dat wanneer je het uitspreekt je het daarom zelf tevoorschijn roept…

Maar er is niets te lachen alleen maar te huilen; afgelopen zomer heeft de pedoclub, het Kinderbevrijdingsfront
een verzoek gedaan om mee te mogen varen tussen de LHTBI ( lesbische vrouwen (L), homoseksuele mannen (H), biseksuelen (B), transgenders (T) en intersekse personen (I) optocht.
Dat is geweigerd.
Dit weekend heeft deze beweging tijdens een LHBTI evenement in Rotterdam ongehinderd kunnen flyeren…!
Ik ben bang dat de P binnen niet al te lange tijd toegevoegd wordt aan het steeds langere rijtje afkortingen dat onze sexuele vrijheid aangeeft.

Moet ons dat verbazen?
Helemaal niet!
De grens in het schaamteloos uitleven van de zonde is toch allang overschreden?
Wanneer je de moed hebt er wat van te zeggen word je veelal de mond gesnoerd want het gaat toch allemaal om liefde?
Het antwoord is bekend; ‘wie ben jij om de ander jou norm op te leggen over zijn of haar beleving van liefde?
Dat moet iedereen toch voor zich zelf weten?’

Ondertussen zijn we grenzenloos geworden waardoor de pedofiel zijn kans schoon ziet.
De gewone wereld is de omgekeerde wereld geworden, waarin de mens en zijn behoefte centraal staat.

Wat heeft de kerk te zeggen?
Tot mijn verdriet heb ik ervaren dat ook de kerk met zijn mond vol tanden staat.
Toen ik mijn gemeente smeekte om hulp nadat ik erachter kwam dat de wereld van de pedofiel in mijn eigen huis plaats vond, was het antwoord: ‘gij zult niet oordelen’
Terwijl juist de kerk het antwoord heeft op het vraagstuk;’ zonde, schuld, schaamte en oordeel’ zorgt zelfoordeel ervoor dat men zwijgt en degene die dit aankaart de mond snoert met een halve waarheid over oordeel.
Daarmee wast de kerk zijn handen in onschuld en laadt ondertussen een vreselijke schuld op zichzelf.
Dit persoonlijk verhaal staat niet op zichzelf, het is jammer genoeg een algemeen verschijnsel.
De mantel der liefde is tot mijn verdriet een mantel van ongerechtigheid verbloemend vod geworden met als gevolg dat slachtoffers in hun nakie worden buiten gezet.

Wanneer Jezus zegt dat er geen veroordeling meer is, hoe komt het dan dat de kerk niet voorop loopt om de radeloos op drift geraakte zondaren te wijzen op het reddend en volkomen verzoenend offer van Jezus?
De kerk, de plek waar het Licht der wereld schijnt en ons het Licht der wereld noemt zou toch niet toe moeten laten dat de wereld om ons heen steeds donkerder wordt?
Onder het mom van liefde bedrijven gaan mensen verloren door gemeenschap met het pure kwaad en de haat van Satan.
Maar wij als kerk weten de Waarheid.
We hébben de Waarheid!
Die leeft in ons!

Het doet me ontzettend zeer wanneer ik om me heen zie dat niet de kerk de wereld heeft verandert, maar de wereld de kerk in een steeds sneller tempo verandert.

We zijn het zout der aarde, maar hebben we nog kracht?
Kunnen we dit nog keren?
Ja, want we hebben Jezus!
Wanneer we de plek die Hij ons gegeven heeft innemen zullen we een baken van hoop zijn.
Wat is onze plek?
Onze oude mens is in Jezus meegegaan in de dood en in Zijn verrijzenis uit die dood is onze nieuwe mens mee opgestaan.
Dan past ons niet anders dan ook daadwerkelijk op en in de overwinningsplek onze positie in te nemen en te blijven staan daar waar Hij ons heeft neergezet.
Op die plek heeft de zonde geen macht meer over ons, want we zijn schuldvrij verklaard, smetteloos wit en vrij van elke veroordeling!
In die positie durven we op te staan tegen de schaamteloosheid van de leugen over liefde.
Wij weten immers wat echte liefde is?

Het is nu al zo dat slachtoffers van (kinder)misbruik in eindeloos durende verhoren verstrikt raken en zelf als dader worden aangemerkt.
‘Victimblaming’ waardoor men veelal de moed niet meer heeft aangifte te doen
Het is verschrikkelijk om te zien dat de pedolobby steeds meer voet aan de grond krijgt waardoor aangifte doen al helemaal geen zin meer heeft.
Het gaat toch allemaal om liefde?

Lieve mensen, mijn broer en zus in Christus, sta op tegen de lobby uit de hel!
Leg de stem van het zelfoordeel het zwijgen op en schaam je niet langer te spreken over Gods gerechtigheid in Christus.
Dan durven we in Jezus naam de zonde aan te wijzen, niet om te oordelen, maar om te wijzen naar de plek waar de zonde geen recht van spreken meer heeft;
Het kruis op Golgotha…

Oordeelt niet opdat…

Hoe bereiken we de Top?

Mijn vorige blog heeft een vervolg nodig(volgens mij😉)

We leven in een rare tijd, daar is iedereen het denk ik wel over eens.
Wereldwijd volgt de ene crisis de andere op, of dat nu op klimaat, financieel, of politiek gebied is, de wereld is op drift.

Wat ik zelf waarneem is dat er vooral op klimaat en milieu gebied protest marsen worden georganiseerd, met de groten der aarde diverse conferenties worden belegd, processen aangespannen tegen bv.de TT en ga zo maar door.
Hardwerkende boeren worden als grootvervuilers aangepakt waardoor hun voortbestaan en toekomst van het bedrijf niet meer zeker is, aannemers worden bouwstops opgelegd enz enz

Net zoals voor de boeren staat voor iedereen het voortbestaan op de helling.
‘De toekomst van deze aarde staat op het spel, dus moeten we in actie komen.
We kunnen het tij nu nog keren, is het niet voor onszelf dan wel voor ons nageslacht.’
Deze boodschap heeft Greta Thunberg in felle bewoordingen de wereldleiders toegeschreeuwd.

Ik mag haar wel, die Greta!
Dapper dat ze haar mond niet door de al jaren pratende wereldleiders dicht laat snoeren.
Ze durft!

Toch blijf ik met een kater achter omdat we met een kluitje in het riet worden gestuurd, niet alleen door de wereldleiders maar ook door Greta.
Zij en met haar vele andere milieuactivisten, spreken mooie woorden en vechten voor waar ze voor staan, maar is wat ze zeggen de waarheid?
Gaan we echt naar de kloten als we niks doen?
Staat het voortbestaan van de aarde op de helling en is onze toekomst onzekerder dan ooit?
Kunnen we zelf de aarde nog behoeden voor een totale verwoesting?
Zijn we in staat ons zelf te redden?

Ik vroeg me af wat ík zou zeggen wanneer ik op de VN top voor zo’n bordje in het spreekgestoelte zou staan.
Heb ik ze dan echt wat te zeggen?
Iets revolutionairs en wereldverbeterend spectaculairs?

Mijn fantasie sloeg op hol, nou ja, niet zomaar als een losgeslagen paard dat in paniek alle kanten op gallopeert, maar gewoon recht vooruit!

Ik heb nl. het antwoord op alle vragen rondom het klimaat probleem!
Ik durf zelfs te zeggen voor ieder ander probleem ook, klein of groot, het maakt niet uit.
Niet dat ik het zelf op ga lossen met allerlei regels en nieuwe bepalingen, maar ik weet van Iemand die het allang opgelost heeft; Jezus Christus en die gekruisigd,
de Zoon van God, de Schepper van hemel en aarde!

Ik zou de Klimaat Top aanspreken in de naam van die Heer en hen in Jezus naam op willen roepen zich te bekeren tot de God van Abraham, Isaäk en Jacob.
(Is meteen ook het Joods/Palestijns/Arabisch conflict opgelost)
Ik zou hen op het hart drukken dat elke actie de wereld te redden, zonder de Schepper van die wereld als Heer te erkennen zinloos is.

Ik zou hen aan mijn lippen willen laten hangen bij het vertellen over Jezus.
Hoe Hij naar de aarde kwam om ons uit de macht van Satan te bevrijden.
Dat Hij daarmee niet alleen ons, Zijn schepsels gered heeft, maar de complete schepping voor de ondergang heeft behoed.
Ik zou hen willen aanmoedigen de knieën voor alleen Jezus te buigen, eer het te laat is.
Ik zou vertellen hoe Hij de vloek over deze aarde in zichzelf heeft opgenomen en meegenomen in de dood.
Wat zou ik graag willen getuigen van mijn levende en opgestane Jezus’ die bij Zijn terugkomst hemel en aarde nieuw gaat maken.
Schoon en rein, ontdaan van alles waarmee we haar vervuild en uitgebuit hebben.
Omdat Jezus voor elke schuld betaald heeft, zou ik hen in Zijn heerlijke naam vrij willen spreken van elk oordeel over wat dan ook!
Wat zou het mooi zijn om te vertellen dat Jezus niet alleen mooie woorden spreekt maar dat Hij Zelf Het Woord is!

Ik zie het helemaal voor me, hoe Greta en al de anderen zich verootmoedigen voor de gedachte het zonder Jezus zelf wel te kunnen fixen.

Wat een glorie voor de allerhoogste en enige God zou dat zijn.
De hele wereld aan de voeten van Jezus om van Hem te leren wat Vader bedoelde met ‘heerschappij over de schepping!’

Wat een feest, wanneer alle mensen nog maar één naam op de lippen nemen:

Jezus…

Link naar het vorige blog:

Greta Thunberg

Greta Thunberg

Als er deze dagen één naam op miljoenen lippen ligt, is het die van het meisje dat op de klimaattop de VN toesprak; Greta.
Tik op Google alleen maar haar voornaam, en plop, pagina’s vol Greta Thunberg.
Je kunt wel stellen dat ze met haar boodschap de wereld een beetje heeft doen schudden.
Of je het wilt of niet, iedereen heeft een mening over Greta, we haten of bewonderen haar.
Het gaat helemaal niet meer om de boodschap, maar vooral over de persoon; wie is dat meisje, uit welk nest komt ze, welke stoornis heeft ze?
Iemand zei’, omdat we haar boodschap niet kunnen verdragen schieten we de boodschapper af’


Ik ken een soortgelijk waargebeurd verhaal…

Er was eens een man die door zijn neef, Johannes gedoopt wilde worden.
Deze Johannes had de bijnaam de Doper want hij liet veel mensen in de rivier de Jordaan kopje onder gaan.
Omdat God aan iedereen wilde laten weten dat de dopeling niet zomaar iemand was, maar Gods eigen zoon, scheurde hij een groot gat in de wolken om iets belangrijks te kunnen zeggen.
God riep; ‘Dit is mijn geliefde zoon in wie ik een welbehagen heb!’
Dat betekent dat God trots op Jezus is, Jezus is zelfs zijn lievelingetje!
Omdat God vond dat alle mensen dat weten moeten, liet hij een duif uit de hemel op Jezus neer dalen.
Dat is wonderlijk hè?
Een duif gaat nooit zomaar rustig op een mens zitten…
Jezus is dus een héél bijzonder iemand, hij is de allerliefste zoon van God zelf!

Jezus ging een tijdje later naar de plek waar hij vroeger met zijn vader en moeder gewoond had.
In de synagoge, zo noemden ze toen de kerk, mocht hij uit de Bijbel voorlezen.
Hij pakte het boekje van Jesaja, een profeet die honderden jaren daarvoor al aan de mensen beloofd had dat God Jezus sturen zou om hen weer samen met God feest te kunnen laten vieren.
Dat wilden de mensen zelf ook graag en daarom keken ze erg uit naar de geboorte van de Messias, de door God beloofde bevrijder.
Je zou kunnen zeggen dat ze hoopten dat er een keertje een activist als Greta komen zou om dat te doen wat hun zelf maar niet lukte; de wereld een beetje gezelliger en schoner maken.’
Een vredestichter.
En opeens was hij er ook!

Hij las voor wat Jesaja beloofd had over de Messias;

‘De Geest van de Heer is op mij.
Hij heeft mij met zijn Geest gezalfd om goed nieuws te brengen aan nederige mensen.
Hij heeft mij gestuurd om mensen die een gebroken hart hebben, te genezen.
Om gevangenen te vertellen dat ze vrij zijn.
Om mensen die vastzitten, uit hun gevangenis te halen.’
‭‭JESAJA‬ ‭61:1‬ ‭BB‬‬
https://www.bible.com/1276/isa.61.1.bb

Daarna deed Jezus het boekje weer dicht en vertelde dat ze niet langer hoefden te wachten
‘Het gaat in dit boekje over mij, ik ben jullie Messias!’

Er ontstond een opgewonden stemming en de mensen begonnen elkaar blij op de schouder te kloppen.
Waauw, Jezus was de Messias!
Het zou zomaar kunnen, want hij was altijd al een bijzonder kind geweest.
En dat verhaal over zijn doop was ook wel heel speciaal…

Toen opeens zei iemand ‘,maar hij is toch gewoon de zoon van Jozef, de timmerman?’
Het was alsof ze wakker werden uit een droom die te mooi was om waar te kunnen zijn.
‘Ach natuurlijk, wie denkt hij wel wie hij is?
Zei hij nou net nog dat hij de zoon van God is, degene die het tussen ons en God weer in orde maken gaat?
Gaat hij ons ons bevrijden van de vijand?
Genees en bevrijd jezelf man!
Hahaha, we trapten er bijna in, hij is gewoon de zoon van Jozef!’

Het verhaal eindigt dat de mensen waarmee hij als kind vroeger nog belletje trekken speelde, hem van de rotsen te pletter wilden gooien.

Bijzonder toch?
Het toneel verandert niet, alleen de spelers…

Lees ook het vervolg op dit blog:

https://tinyonline.blog/2019/09/25/hoe-bereiken-we-de-top/

Ik heb geluk gehad!

Wanneer ik ga fietsen, of dat nou een rondje voor plezier of een ritje voor boodschappen naar de stad is, praat ik graag met Vader.
Ondertussen luister ik vaak via Bluetooth een preekje en muziek, het liefst de psalmen in oude berijming, want die kan ik lekker meezingen.
Op mijn rapportje vroeger prijkte trots; ‘Psalmversje 10’ en oh wat ben ik dankbaar voor het instuderen van die prachtige oude liederen vol hoop en wanhoop, raad en radeloosheid, blijdschap en woede, liefde en haat, beloftes van zegen en van wraak.
Gefluisterd en uitgeschreeuwd door mensen als jij en ik.
Lofprijzend en jubelend aan groene weiden en helder water, jammerend en klagend in het dal van diepe duisternis.
Net als ik dus…

Ik zong vanmiddag Psalm 42;

‘O mijn ziel, wat buigt g’ u neder?
Waartoe zijt g’ in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder;
Zoek in ’s Hoogsten lof uw lust;
Want Gods goedheid zal uw druk
Eens verwiss’len in geluk.
Hoop op God, sla ’t oog naar boven;
Want ik zal Zijn naam nog loven.’

Een lied dat me iedere keer weer vertroost, zelfs als ik het zonder na te denken zing of luister.
Vanmiddag bleef de zin;
‘Eens verwiss’len in geluk’ ergens haken.
Eens zal God mijn druk veranderen in geluk, dat zingt David en ik zing het mee.
Geluk?
Welk geluk?
Ik kan niet zeggen dat mijn leven nou zo op rolletjes loopt.
En wanneer is dat; ‘eens?’ vroeg ik mij af.

Het is zó fijn om met die vragen gewoon bij God aan te mogen komen.
Omdat God mijn Vader is, geloof ik dat ik ze allemaal stellen mag, ook wanneer dat op niet zo heel eerbiedige toon en/of manier lijkt te zijn.
Als een bang en angstig kind, soms behoorlijk boos, timmer ik Hem dikwijls het hart uit Zijn ribbenkast…
Hij wordt het niet zat en is ook nooit boos van mijn geklaag, nooit!
Vol ontferming toont Hij me juist Zijn van liefde kloppend hart.

Zo ook vanmiddag, toen ik hem vertwijfelf vroeg over dat; ‘eens geluk.’
‘Wanneer is dat Heer?’

De Heer zei in mijn hart; ‘geloof je nog steeds dat Ik goed ben?’
‘Ja Heer, u weet dat ik geloof dat U goed bent.’
‘Altijd?’
‘Altijd!’
Ik wist meteen weer dat dat ook het antwoord is op mijn vraag, eigenlijk op ál mijn vragen; ‘God is goed, altijd!’

Dat klinkt erg paradoxaal en toch is het zo klaar als een klontje, zelfs wanneer mijn pad niet over rozen gaat en mijn voeten bloeden van de dorens, dan nog blijf ik geloven dat God goed is!
Ook wanneer de ‘waarom vragen’ mijn zicht haast belemmeren en is mijn kussen nat van de tranen, ik blijf geloven dat God goed is!

Net als de spotters uit Psalm 42 durven vragen; ‘waar is nou die God op wie je zo vertrouwt?’ kunnen de omstandigheden me soms het hart pijnlijk doorboren.
‘Kijk om je heen in wat voor een puinhoop je belandt bent!’ schreeuwt de lasteraar van God me toe.

En inderdaad, hij heeft gelijk, het is een gigantische puinhoop!
‘Is God nog steeds goed?’ fluistert de slang.
En precies dan, ómdat ik weiger te geloven dat God níet goed is, geloof ik dat God goed is!
Want dat niet te geloven is als Adam en Eva me laten verleiden tot een bijna waarheid en dus een hele leugen.
Het lukte Satan Adam en Eva te laten geloven dat God iets voor hen achter hield en daarom geen goede God is, waarna ze aten ze van de verboden vrucht.
Vonden ze daardoor het geluk?
Het moet verschrikkelijk geweest zijn om te ontdekken dat ze het al hadden en het met één hapje kwijt waren waardoor God ons verloor aan de dood.

Maar Halelujah, de tweede Adam, Jezus de Zoon van God heeft de knoeiboel die de mens ervan gemaakt heeft aan het kruis teniet gedaan.
Mijn oude mens is met Jezus gestorven, mijn nieuwe mens is met Hem opgestaan.
Alles wat in de eerste schepping kapot ging, is in de kruisiging van Jezus mee de verdoemenis in gegaan.
Daar hoorde het ook!
Door Jezus overwinning op de dood ben ik inwoner van het Koninkrijk van God, waar de zonde geen macht meer over mij heeft want ik ben nieuw!
Omdat de Heilige Geest in me woont heb ik het vlammend zwaard van Gods Woord in mijn handen, waarom ik niet meer in Satans leugen dat God niet goed is hoef te trappen.

‘Deze waarheid, dat is Geluk!’ zei de Heer in mijn hart!
Waauw, ik heb het dus al, Geluk!

Wat is de reden van dit Geluk?
Mijn klakkeloos geloven dat God goed is?
Helemaal niet, ik heb er zelf niks aan gedaan.
Het is Jezus, die omdat Hij het Geluk mij te verlossen uit Satans zondemacht voor ogen had, de dood in ging.
Toen angst voor het vreselijk lijden dat Hem te wachten stond Jezus bloed deed zweten had Hij het kruis ook kunnen weigeren.
Maar omdat Hij geloofde dat God goed is en Hem uit de dood op zou laten staan, nam Hij het kruis op zich en liet zich daaraan vast spijkeren.
Iedereen die het zag bespotte Hem om de ogenschijnlijk hopeloze puinhoop van Zijn bestaan.
Wat een paradox, hilarisch haast, want dat is precies waarvoor Hij kwam;
Sterven in die gigantische strontbelt die de zonde teweeg heeft gebracht, Zélf zonde te worden, zodat Hij de zonde mee nam in Zijn dood en
Zijn met dorens gekroonde hoofd kon buigen om Zijn geest over te geven in de handen van een goede God, Zijn Vader.

Maar wat een Geluk;
Jezus is niet meer in het graf, Hij overwon de dood en leeft!
En ik in Hem!
En daarom geloof ik dat God goed is!

Als ik dat niet meer zou geloven, pas dan hebben de spotters gelijk, want dan is de puinhoop niet meer te overzien.
Samen met David roep ik mijn ziel op het oud vertrouwen te voeden en mijn lust in s’Hoogsten lof te zoeken.
Wat is mijn oud vertrouwen?
Dat God goed is!
Halelujah, ik heb Geluk gehad…

Psalm 42

t Hijgend hert, der jacht ontkomen,
Schreeuwt niet sterker naar ’t genot
Van de frisse waterstromen,
Dan mijn ziel verlangt naar God.
Ja, mijn ziel dorst naar den HEER;
God des levens, ach, wanneer
Zal ik naad’ren voor Uw ogen,
In Uw huis Uw naam verhogen?

O mijn ziel, wat buigt g’ u neder?
Waartoe zijt g’ in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder;
Zoek in ’s Hoogsten lof uw lust;
Want Gods goedheid zal uw druk
Eens verwiss’len in geluk.
Hoop op God, sla ’t oog naar boven;
Want ik zal Zijn naam nog loven.’

‘k Heb mijn tranen, onder ’t klagen,
Tot mijn spijze, dag en nacht;
Daar mij spotters durven vragen:
“Waar is God, dien gij verwacht?”
Mijn benauwde ziel versmelt,
Als zij zich voor ogen stelt,
Hoe ik onder stem en snaren,
Feest hield met Gods blijde scharen.

‘k Denk aan U, o God, in ’t klagen,
Uit de landstreek der Jordaan;
Van mijn leed doe ‘k Hermon wagen;
‘k Roep van ’t klein gebergt’ U aan.
‘k Zucht, daar kolk en afgrond loeit,
Daar ’t gedruis der waat’ren groeit,
Daar Uw golven, daar Uw baren
Mijn benauwde ziel vervaren.

Maar de HEER zal uitkomst geven,
Hij, die ’s daags Zijn gunst gebiedt;
‘k Zal in dit vertrouwen leven,
En dat melden in mijn lied;
‘k Zal Zijn lof zelfs in den nacht
Zingen, daar ik Hem verwacht;
En mijn hart, wat mij moog’ treffen,
Tot den God mijns levens heffen.

‘k Zal tot God, mijn steenrots, spreken:
“Waarom, HEER, vergeet Gij mij?
‘k Ga in ’t zwart, door rouw bezweken,
Om mijns vijands dwing’landij,
Die mij hoont, mij ’t hart doorboort,
Dat gestaâg deez’ last’ring hoort:
Waar is God, op Wien gij bouwdet,
En aan Wien g’ uw zaak vertrouwdet?”

O mijn ziel, wat buigt g’ u neder?
Waartoe zijt g’ in mij ontrust?
Voed het oud vertrouwen weder;
Zoek in ’s Hoogsten lof uw lust;
Menigwerf heeft Hij uw druk
Doen verand’ren in geluk;
Hoop op Hem, sla ’t oog naar boven;
Ik zal God, mijn God, nog loven.

Samen op de Weg

Een navolger van Jezus Christus noemt de Bijbel Christen en dat ben ik ook, Christen.
Ondanks dat ik graag naar de kerk ga ben ik daarom niet automatisch een kerkmens, tenminste niet op die manier dat ik, omdat ik bv Gereformeerd ben, een Gereformeerde Christen ben.
Alhoewel het woord Gereformeerd of Reformatorisch (daar worden alle Gereformeerd en Hervomde kerken onder geschaard) me wel erg aanspreekt; betekent Christen zijn voor mij opnieuw gevormd, opnieuw geboren, dat waar Jezus het met Nicodemus over heeft.
Hervormd door de vernieuwing van mijn denken.
Vroeger een zondig mens vol schuld en schaamte, nu de gerechtigheid Gods in Jezus Christus.
Ik geloof dat Jezus dood aan het kruis mij vrij gekocht heeft uit de macht van de zonde waardoor ik als wedergeboren mens gereformeerd ben en hervomd wordt naar het beeld van Jezus.
Van dood naar leven, van oud naar nieuw.
Maar hetzelfde zou ik kunnen zeggen wanneer ik naar een Evangelische kerk ga.
Dan betekent dat plakkertje niet dat ik een Evangelisch Christen ben, ik ben Christen en ga naar een Evangelische kerk.
Precies eender is het als ik bij de Rooms Katholieke kerk ingeschreven zou zijn.
Met andere woorden; ik ben Christen, een navolger van Christus en niet van een kerk, dominee, voorganger of pastoor.
Van nature heb ik altijd al een beetje allergie voor al die afkortingen en plakkertjes.

Toch heb ik natuurlijk wel zo’n plakkertje, omdat ik lid ben van een bepaalde kerk.
Ik hou van die kerk, niet om de naam daarvan, maar gewoon omdat ik van de kerk houd als instituut waar het Evangelie wordt verkondigd.

In mijn leven als Christen heb ik in diverse kerkgenootschappen een plekje warm gehouden.
Eerlijk, ik ben niet zo goed in koetjes en kalfjes gesprekken, ik vind het veel fijner om met Christenen van allerlei kerken het Jezus’ leven te delen.
Dan vallen mij verschillende zaken op.
Ik praat dan over ervaringen als Christen in zowel de Reformatorische, de Evangelische en Rooms-Katholieke kerk in het algemeen, niet over die of die kerk speciaal.
Het is wellicht iets gechargeerd, een manier om duidelijk proberen te maken wat ik bedoel.

Gereformeerd en als kind gedoopt en opgevoed Christen heb ik, zoals van me verwacht werd ‘Belijdenis des Geloofs’ gedaan waardoor ik vanaf toen ook deel mocht nemen aan het Heilig Avondmaal.
Op zich stuitte het mij tegen de borst dat ik daarvoor eerst dat papiertje moest halen, tenminste zo voelde het voor mij.
Ik wil niet denigrerend doen over doop en belijdenis en al evenmin over de formulieren achterin ons gereformeerd Bijbeltje.
Alleen vraag ik me bij elke religieuze of godsdienstige regel altijd af; ‘waar staat dat in de Bijbel?’
Toch, omdat ik bij de kerk hoor voegd(e) ik me naar de regels van die kerk alhoewel ik verlang naar meer van het Woord alleen.

In de Reformatorische kerk of zoals dat ook wel eens genoemd wordt, Traditionele kerk is men trots op de kinderdoop.
In de Evangelische kerk is de volwassen of grootdoop meer gebruikelijk, een gebeuren dat in de Reformatorische kerk meestal ‘overdoop’ wordt genoemd.
‘Overdoop’…daar klinkt iets van afkeuring in door.
Men zegt vaak; ‘je bent als kind al gedoopt, waarom moet je dan later nog eens gedoopt worden?’
Of nog scherper; ‘hebben wij het als ouders of als kerk dan verkeerd gedaan?’

In Evangelische kringen worden kleine kinderen dus niet gedoopt maar opgedragen en legt men geen Belijdenis des Geloofs af maar in principe zegt men bij de Volwassendoop hetzelfde als bij het Belijdenis doen;
‘Ik geloof in Jezus Christus’

Ik wilde het wel eens beleven bij de Evangelischen, dus ging ik jaren geleden op Goede Vrijdag naar één van hun diensten.
Mijn verwachting was dat het er in ieder geval wat vrolijker aan toe ging dan bij ons, meer Halleluja prijs de Heer!
Dat mistte ik wel wat in mijn eigen kerk.
Ik hoopte dat men blij zou zijn met mijn komst en we mooie gesprekken over Jezus zouden hebben.
Het werd een een grote afknapper!
De eerste de beste en ook enige vraag die me gesteld werd was; ‘ben je al volwassen gedoopt?’
Alles in mij steigerde!
Niemand vroeg me; ‘Wie is Jezus voor jou?’
Moest ik bij de Reformatorischen voldoen aan het regeltje ‘eerst belijdenis doen’ en dan telde ik pas mee, hier moest ik net zo goed eerst weer een door de kerk geplaatst hekje, wilde ik erbij horen.
Het kwam er op neer dat ik nergens aan mee kon doen en pas Heilig Avondmaal mee mocht vieren nadat ik volwassen gedoopt was.
De tussenliggende periode werd ik als het ware gedoogd en probeerde men mij te bekeren tot de volwassendoop.
Ik was zó teleurgesteld!

Wat me daarin zeer doet is dat we naar en over elkaar dat doen en zeggen waarvan we niet willen dat de ander dat over ons zegt en doet.
In de Reformatorische kerk doet men wat neerbuigend over de vrijheid en het ‘in de Heer’ zijn bij de Evangelischen, andersom gedraagt de Evangelische kerk zich wat arrogant over het net iets beter te denken begrijpen wat bekering inhoudt dan de Reformatorischen dat doen.

Ik heb families uit elkaar zien gaan omdat van huis uit Gereformeerd en/of Hervormd opgevoedde kinderen zich later in een Pinkster of Baptisten kerk door onderdompeling lieten dopen.
Kinderen laten zich stiekem dopen, al dan niet de ouders verwijtend het verkeerd te hebben gedaan, of ouders weigeren bij de ‘overhoop’ van hun kind aanwezig te zijn omdat ze de volwassen-doop van hun kind als afwijzing van hun zelf zien.
Ik hoor Evangelische Christenen vaak zeggen; ‘dat snappen ze immers toch niet in de traditionele kerk…’

Omdat ik momenteel lid ben van een Gereformeerde kerk vraag ik dan wel eens wat ondeugend; ‘gunnen jullie ons de Heilige Geest eigenlijk wel want het lijkt net alsof jullie daar het alleenrecht op hebben.
Misschien hebben wij daarom de Heilige Geest niet omdat jullie hem tussen jullie muurtjes gevangen houden.’

Dan hebben we natuurlijk nog de Rooms Katholieke kerk.
Met Christenen uit alle plaatselijke kerken hebben we afgelopen voorjaar een feestelijke dag georganiseerd vandaar dat ik me voornam die kerken ook zelf te gaan bezoeken.
Omdat mijn hart uitgaat naar Oecomene en al die naampjes me benauwen, ging ik daarom een paar keer naar de Rooms Katholieke kerk.
Wat schets mijn verbazing, ik kwam erachter dat, (zo is mijn ervaring) het overal hetzelfde is!
Ook in de Rooms Katholieke kerk moet ik eerst een hekje door eer ik aan de Eucharistie mee mag doen.
Volgens de Rooms Katholieken benoemen andere kerken de Maaltijd des Heren al verkeerd door het het Heilig Avondmaal te noemen.

Bezeerd om deze starre houding vroeg ik aan de pastoor hoe het mogelijk is dat we dezelfde Heer Jezus belijden en toch niet samen aan zijn voeten kunnen zitten.

Dat vraag ik mij namelijk dikwijls af; hoe we die eigengemaakte hekjes en zorgvuldig aangelegde dijkjes overbruggen kunnen.
Het zijn in mijn ogen muurtjes die onze angst verbergen waarlijk vrij te zijn.
Kennelijk hebben we moeite met die vrijheid en weten we er totaal niet mee om te gaan.
Nog als Reformatorische, nog als Evangelische, nog als Rooms Katholieke Christenen.
Bevrijd van de regels van die andere kerk, leggen we onszelf toch weer wetten op, wetten met net een ander naampje, maar met dezelfde betekenis.

Kijk, daarom is het zo nodig aan Jezus voeten samen te komen en te luisteren naar wat Hij ons over vrijheid te zeggen heeft.
Wat bedoelt Hij wanneer Hij zegt dat we ín Hem moeten blijven, zodat we veel vrucht dragen?

Wat ik zo verlang is dat de Evangelischen het niet meer beter weten dan de Reformatorischen, die op hun beurt hun argwaan naar de Evangelische vrijheid aan de kant zetten.
Waar ik om bid is dat de Rooms Katholieken hun patent op de Moederkerk opgeven en we daardoor als een drie-eenheid uitkomen bij Vader, Zoon en Heilige Geest.
Ik zie uit…

Gezichtsbedrog; een psalm, een lied, een klacht om recht.

Ik ben zo ontzettend van slag Heer.
Is mijn leven gewoon voor niets?
Is waarvan ik dacht dat ik dat moest doen dan zo zinloos geweest Heer?
Is dat wat ik voor waar achtte alleen maar mijn eigen leugen geweest?
Is dat wat ik als bedrog zie dan toch waarheid?
Is dat wat ik waarneem en bestrijd dan toch de echte wereld?
Heeft dat waar mijn bestaan op rustte nooit recht op bestaan gehad?
Zijn het mijn eigen kreupele knieën die mijn wereld op zijn grondvesten wankelen doet?
Was het dan toch recht me de benen onder mijn leven weg te schoppen?
Is dat wat aan leugen ten tonele wordt opgevoerd dan toch de waarheid?
Is ontrouw het nieuwe trouw?
Is vuil het nieuwe rein?
Is het spel wat er me wordt gespeeld dan toch gewoon zoals het altijd al hoorde te zijn?

Zijn de regels dan verandert Heer?
Had me dat dan gezegd, dan had ik geweten wat u bedoelde met krom recht en recht krom…
Dan ga ik lachen om waar ik nu nog mijn kussen om nat huil.
Dan ga ik huilen om het gemis aan dat wat ik nooit als vermaak heb kunnen zien.

Als het spel nieuwe regels heeft vertel me die dan alstublieft Heer, zodat ik niet langer zelf het spel ben.

Vertel me alstublieft uw gedachten Heer, zodat mijn eigen gedachten tot rust kunnen komen.
Als u zegt dat leugen nu waarheid is dan geloof ik dat.
Als u zegt dat zwart nu wit is, pas dan neem ik dat aan.
Als u zegt dat bedrog beloont moet worden, dan geef ik mij gewonnen aan dat bedrog.
Als u zegt dat wat mijn herinnering heeft bevuilt mijn eigen verkeerd gevormde waarneming is, help me dan mijn herinneringen in uw licht te zien.
Als u dat wat ik abnormaal vind zelf normaal noemt, pas dan ga ik het ook zo noemen.
Als ik het licht voor donker aan zie en het donker voor licht, bezorg me dan alstublieft een nieuwe schakelaar Heer!

Als u zegt dat ik mijn leven voor niets op het spel heb gezet, herstel dan alstublieft dat wat er dood is gegaan.

Pas dan, als u het zegt, pas dan ga ik mee spelen met dat wat ik nu nog als vals spelen zie,
pas dan ga ik recht praten wat ik nu nog krom vind,
pas dan pas ik mijn werkelijkheid aan, als dat dan maar uw werkelijkheid is.

Maar toch Heer, zeg me alstublieft dat leugen niet de nieuwe waarheid is.
Zeg me alstublieft dat dat wat vuil is nog steeds vuil is.
Zeg me alstublieft dat ontrouw nog steeds ontrouw is.
Zeg me alstublieft dat trouw nog steeds trouw is.
Alstublieft Heer, vertel me de waarheid…

Oordeelt niet opdat….

Afgelopen week zag ik een documentaire over R.Kelly, een wereld beroemd en bejubeld R&B artiest.
o.a. zijn hit; ‘I believe I can fly’ is in allerlei kerkdiensten een geliefd en favoriet lied geweest.
Deze R.Kelly wordt sinds enkele jaren door een grote groep vrouwen beticht van tijdens hun tienerjaren begaan sexueel misbruik.
In de documentaire verteld één van deze vrouwen een verschrikkelijk verhaal over een roofdier op jacht naar kinderen.

Ook aan het woord komt o.a. een familielid en tante van van één van de jonge slachtoffertjes, een vrouw die door de rest van haar familie genegeerd en buitengesloten is nadat zij hen ging waarschuwen voor haar neef, R.Kelly.
Zelfs toen een video opdook waarin Kelly zichzelf filmt terwijl hij o.a.het kind in de mond plast weigerde men te geloven wat men met eigen ogen zag.
Deze video wordt nog steeds wereldwijd als vermaak verkocht en bekeken.

In de documentaire wordt ook de aanklager geïnterviewd.
Wat hem en mij zo verbijsterd is dat in dit soort situaties de ruimte waarin roofdieren als Kelly hun perverse fantasieën uit kunnen leven door de directe omgeving gecreëerd wordt.
Dit om zich heen verzamelde leger van jaknikkers is zodanig beïnvloed en gemanipuleerd dat men tot het uiterste gaat in het ontkennen en verdedigen van de meest schaamteloos smerige praktijken van een man als R.Kelly.
Zelfs wanneer dit misbruik op video is vastgelegd, blijft men Kelly aanbidden als hun god.
Wanneer Kelly de rechtbank betreed staat een leger van hysterisch gillende vrouwen en meisjes hem als hun idool toe te juichen en aan te moedigen.
Het verhaal van de slachtoffers wordt volkomen genegeerd en zelfs als belachelijke leugens, klinkklare laster en vuilspuiterij bestempeld.
Dit zegt iets over de macht die zo’n roofdier op zijn omgeving uit kan oefenen en het zegt iets van die omgeving zelf.
Dat men daardoor medeverantwoordelijk is voor de schaamteloze goddeloosheid van een dader als R.Kelly wordt stellig ontkend, want de zonde wordt ontkend.
Men zet Kelly op een voetstuk van onaantastbare onoverwinnelijkheid.

Soortgelijke verhalen staan niet op zichzelf.
De geschiedenis leert dat dit soort verhalen zich keer op keer herhalen.
Een man als Michael Jackson wordt ook nog steeds als popidool vereerd en aanbeden.
De lijst namen van o.a. geëerd, gelauwerd en toegejuichte pedofiele roofdieren is ellenlang…

Wat me verbaasd is dat iedereen wel een moreel oordeel durft vellen over bv een moord, maar wanneer het gaat om sexueel getinte misdaden houdt men over het algemeen liever zijn mond.
Dat dit ook onder gelovigen gebeurt verontrust me nog het meest.

Sexuele zonden worden in de Bijbel anders benoemd dan andere zonden, omdat het een zonde tegen het eigen vlees is.
Ons lichaam is geschapen als woning van de Heilige Geest waarom je des te meer begrijpt waarom over deze zonde anders geoordeeld wordt dan iedere andere zonde.
Rom. 1 en 2 zegt dat wanneer God niet als de schepper van hemel en aarde geëerd wordt, de mens overgeleverd wordt aan zijn eigen sexuele driften.
God zelf geeft de ikgerichte mens dus over aan deze zonde…

Is dat niet meteen de reden van het zwijgen ertoe doen wanneer men geconfronteerd wordt met sexuele immoraliteit; het ikgericht denken waarin God geen rol meer speelt?
Of misschien onder veel kerkmensen nog wel een beetje, maar niet als eerste prioriteit in het leven van alledag.
Deze laksheid ten opzichte van een God die zichzelf als losprijs uit de zondemacht doden liet, om zo de relatie met zondige mensen te herstellen heeft tot gevolg dat we zijn gerechtigheid en rechtvaardiging niet aannemen.
Het gevolg dáárvan is dat we altijd onder schuld blijven leven,
het gevolg dáárvan is dat wanneer we geroepen worden de zonde bij naam te noemen het eigen schuldgevoel ons dat belet,
het gevolg dáárvan is dat ook de gemeente van Jezus Christus wordt vervuild door sexuele immoraliteit, zonde tegen het eigen vlees, zonde waarom de Heilige Geest geen inwoning vinden kan in het lichaam van Christus; de kerk.
Een medegevolg dáárvan is dat daders zich ook in de kerk onaantastbaar achten en slachtoffers zelfs daar niet meer veilig zijn waardoor de kerk medeverantwoordelijk wordt voor sexuele zonden op welk vlak ook.
En is dat nou niet precies het doel van Satan; de betekenis van de dood en opstanding van Jezus Christus teniet doen, zodat de kerk geen vrucht kan dragen.

Wanneer we als gelovigen onder het mom van liefde en genade oordelen als de grootste zonde in de gemeente gaan zien, is het Satan gelukt d.m.v. een bijna waarheid, en dus een hele leugen, de gemeente van Jezus Christus vleugellam te maken.
Vanaf het eerste gesprek tussen de slang en de mens is dat altijd al zijn enige trucje geweest; een leugen vertellen die erg veel op de waarheid lijkt.
Daarom is het van levensbelang ons volledig over te geven aan de God van hemel en aarde.
Ons zijn gerechtigheid en rechtvaardiging toe te eigenen en als een beschermende mantel en schild tegen de stormen en aanvallen van deze tijd aan te trekken.
Zijn Woord te bestuderen en wanneer we het niet begrijpen de Heilige Geest vragen ons Gods woord te doen verstaan.

Wanneer we ons de mond laten stoppen onder het voorwendsel; ‘oordeelt niet opdat gij zelf niet geoordeeld wordt,’ is angst onze leidsman en stellen we onszelf júist onder het oordeel.
Deze woorden hebben nl. nog een vervolg; ‘gij die dezelfde dingen doet!’
De sexuele zonde niet benoemen betekent medeverantwoordelijkheid aan die zonde alsof je deze zelf ook begaat.
Het zwijgen ertoe doen laat de zonde voortwoekeren, waarom we de vraag kunnen stellen: ‘is het genade een zondaar in zijn zonde te laten?’
Bovendien, Gods woord is erg duidelijk over degene die in immorele zonden leeft en daarom geen toegang heeft tot het Koninkrijk van God.
Niet omdat u, jij of ik daarover oordeelt, maar omdat hij zichzelf onder het oordeel heeft gesteld.
Wanneer we er op een verkeerde manier vanuit gaan niet te mogen oordelen laten we degeen die zichzelf onder het oordeel heeft gesteld buiten de genade van God.

Juist wanneer we als gelovige de volle betekenis van genade gaan inzien, begrijpen we des te meer hoe die ander genade nodig heeft.
Dan oordelen we niet over de zondige mens, maar spreken we oordeel uit over het oordeel waaronder de zondaar leeft.

Dat betekent dat we de ander wijzen op Gods liefde en genade voor zondaren, zoals we dat zelf in eigen leven zijn gaan ontdekken.
Dan is het dus nodig dat we als gemeente en als gelovigen onderling allereerst zelf niet meer spreken over schuld maar over Genade in de schuldvrije zone.
Paulus zegt in Romeinen 8; ‘Er ís geen schuld voor degenen die in Christus Jezus zijn!’

Wanneer we dat als kerk van Jezus niet alleen belijden maar vooral gaan leven, trekken we de mensen in nood en de wanhopige zondaar aan als een magneet van liefde.
Echte liefde!
We zijn niet geroepen om de ander te overtuigen van zonde, we zijn wel geroepen een levende brief van Jezus’ liefde voor zondaren te zijn.
Wanneer de Heilige Geest ons beweegt is Hij degeen die overtuigd van zonde en gerechtigheid.
In die volgorde.
Willen we ons als kerk laten vullen met die gerechtigheid?
Dan is iedereen welkom omdat we de ander zo graag willen laten delen in die gerechtigheid zodat de kerk een weldadige oase van rust wordt.
Een plek waar het lam neer kan liggen in dezelfde wei als het tot schaap bekeerde roofdier…

Mijn gebed is dat de gemeente van Christus, Jezus leven gaat.